Vandaag doen we eens iets ongebruikelijk, en ga ik een recept delen! Waarschijnlijk hebben jullie nu al massaal je internet gesloten, je computer afgezet en nadien in brand gestoken. Want als ík, ramp in de keuken en veel te passief om ingrediënten te gaan kopen en uren in de keuken te staan, recepten begin te delen… Dan is er iets grondig mis. Maar dat zien jullie dan verkeerd! Ik ben er zeker van dat er onder jullie ook wel zullen zijn die liever een uur voor de tv hangen of in bad liggen dan dat uur voor de kookpotten te spenderen. En als ik dan iets ontdek dat zo simpel is dat zelfs ik het kan en er achteraf nog over kan stoefen ook, dan moét ik dat wel delen. Dat is mijn plicht tegenover jullie en de maatschappij. Ik kan wel niet alle eer opstrijken. Geen enkele zelfs. Ik heb het recept gevonden op de site van EcoBioLiving, waarvoor dank! De enige eer die ik kan opeisen is dat mijn keuken niet afgebrand is.

Wat gaan we maken?

Confituur. Zonder geraffineerde suiker. En met (wiejoe wiejoe wiejoe hipster-alarm!) chiazaadjes. Sinds ik begin dit jaar besloot om van suiker mijn persoonlijke vijand te maken, zijn er een paar dingen die ik mis. Smoutebollen. Snoepjes in de cinema. Oreo’s. En confituur.

Ik at sowieso niet heel vaak confituur, maar je weet niet wat je mist tot je het niet meer mag eten. Tegenwoordig eet ik vooral kaas als broodbeleg. Af en toe doe ik ook eens zot en prak ik een avocado, die ik dan met een gebakken ei op mijn bruin boterhammeke leg. Maar altijd hartig begint te vervelen, en soms heeft een mens gewoon iets zoet nodig. En dan is deze confituur, die bijna niet te onderscheiden is van de “normale” versie, zeer welkom. En sowieso heeft elk recept met maar drie ingrediënten een streepje voor bij mij.

Wat hebben we nodig (voor een klein potje)?

• 250 gram fruit naar keuze. Ik gebruikte 125 gram ingevroren aardbeien en 125 gram frambozen uit de Bio-Planet maar vers fruit kan uiteraard ook.
• 2 eetlepels honing
• 2 eetlepels chiazaadjes. Deze zaadjes zullen op magische wijze het vocht opnemen en zorgen voor de vastere textuur.

Wat moeten we doen?

• Snij je fruit in stukjes als dat nodig is.
• Zet een klein kookpotje op het vuur. Smijt je fruit hier in, en zet het vuur op de hoogste stand. Ik voegde geen bodempje water toe, maar EcoBioLiving raadt aan om dat wel te doen als je met vers in plaats van bevroren fruit werkt.
• Breng het fruit aan de kook terwijl je heel de tijd blijft roeren. Niet afgeleid worden door een nieuwe foto van Lil Bub op Instagram (ahum), want het fruit kan heel snel vastkoeken aan de kookpot.
• Voeg de honing toe. Goed roeren!
• Zet je vuur wat stiller als het fruit kookt (als er bubbeltjes zijn). Laat nog vijf minuten pruttelen.
• Haal het pannetje van het vuur. Als er nog te veel brokjes in zitten, kan je die platdrukken met een vork of pureestamper. Als je graag veel brokjes hebt, laat je ze gewoon zitten. You go Glen Coco.
• Voeg de chiazaadjes toe, en roer ze goed onder het mengsel.
• Laat een kwartiertje indikken en afkoelen. Lees een boekje. Speel een paar levels Candy Crush. Kijk naar een halve herhaling van De Kampioenen (is die Bieke nu nog niet bevallen?).

Ét voila, ’t is gereed! Wij hadden toevallig nog een lege confituurpot, maar ik denk dat je de confituur ook kan bewaren in een ander potje, als het maar goed afsluit.

Er is nog maar één probleem: ik heb geen idee wat de houdbaarheid is. Ik heb ons potje in de koelkast gezet en ik denk dat het daar wel even kan overleven. Maar sowieso gaat het maar om een kleine hoeveelheid, dus ik denk dat alles in onze buik gaat zitten voor het de kans krijgt om slecht te worden.

En hoe ziet dat er nu uit op een boke?

Yum. Smakelijk!

Ik hou van Getpocket. Getpocket is een website waar je sites kan opslaan. Recepten die je nog wil maken, langere artikels die je wil lezen maar waar je nu geen tijd voor hebt, de link naar een cadeautje dat je pas binnen een paar maanden wil kopen,… Gewoon snel op een knopje drukken en alles wordt mooi voor je bijgehouden. Ik zwier er ongelofelijk veel op. Links voor Luiewijvenblog, gezonde en ongezonde recepten, YouTubers die ik zeker eens moet checken. Je kan ook alles wat je opslaat een tag geven. Zo vind je orde in de chaos die de startpagina wel eens kan zijn. Ik heb ook een tag “to do”. Alles wat ik daar zet dient als inspiratie voor als ik eens tijd heb of nog beter, als mijn loon gestort is.

Tot voor kort zette ik er alleen dingen die haalbaar zijn. Of toch zeker haalbaar op korte termijn en voor niet al te veel geld. Maar vandaag zette ik er ‘La Maison du Dim Sum’ in. Dat is een bekend Chinees restaurant met een buffetformule met dim sum (wat volgens mij vrij vertaald kan worden als “mjammie lekker) als specialiteit. En het ligt in Parijs. Jep. Ik heb geen plannen om naar Parijs te gaan, toch niet op korte termijn. En ik heb zeker geen geld om spontaan eventjes naar de romantische lichtstad te trekken. Maar moet ik mij daarbij neerleggen? Nee toch?

Mijn persoonlijke guru en toekomstige heerser over de aarde, Oprah Winfrey, sprak een paar jaar geleden in één van haar afleveringen over wensborden. Je moest een soort collage maken van alles wat je graag wou in je leven. Grote reizen, een nieuwe keuken, een goed lief, een Primark in Zichem-Zussen-Bolder, geen enkele wens is te klein of te groot! Je moet daar dan elke dag voor gaan staan, je heel goed focussen, en je voorstellen dat al die dingen in je leven kwamen binnenhuppelen. Je moest jezelf zién op die reis, jezelf zién koken in die keuken, jezelf zién in die legging van 2 euro. En het universum zou je dat dan geven. Simpel hé!

Ik denk niet dat ik de wereld en het universum kan sturen door een dim sum-restaurant in mijn Getpocket op te slaan. Maar het kan nooit kwaad.

Dream big.

Bron foto

Wegens te veel offline weekend-plezier komt er geen ZZ online vandaag! Maar dat is eigenlijk goed nieuws, want dat betekent dat er volgende week extra veel te vertellen zal zijn. En als jullie echt bijna flauwvallen van verveling, staan hier een paar leuke links die kunnen dienen als entertainment. En hier is een foto van Poes Springsteen die zich afvroeg of ze haar sexappeal niet verloren was en bevestiging vond bij een koe.

XO en tot snel!

So are the days of our lives. Wijze woorden, 50 jaar geleden uitgesproken door Tom Horton. Hourglass wat? Tom wie? Lieve lezers, ik heb het hier over de allerbeste soap die ooit is vertoond op televisie: de Dingen des Levens. Jaren geleden te zien op den BRT, daarna verhuisd naar VT4 en nu met een vaste namiddagstek bij VIJF. Ook de enige serie die ik al meer dan 15 jaar trouw volg. Ik had gisteren op Twitter een conversatie met Sarah, die nog nooit een aflevering gezien had. Toen ik probeerde uit te leggen waar het over ging en ik het opeens had over moorden en alternatieve virtuele realiteiten besefte ik dat 140 tekens nooit genoeg kunnen zijn om de genialiteit van DOOL (de afkorting voor echte fans, duh) uit te leggen. Daarom, speciaal voor de fans én de leken…

DE DRIE MEEST GESCHIFTE VERHAALLIJNEN UIT DE LAATSTE 15 JAAR DAYS OF OUR LIVES

3. Melaswen/Salem Serial Killer

Begin de jaren 2000 werd een nieuw schrijversteam aangenomen, dat voor vernieuwing en een frisse wind moest zorgen. Ze namen dat iets te letterlijk, en besloten om binnen een paar maanden bijna alle personages te vermoorden. Een soort Game of Thrones avant la lettre dus. Bijna alle hoofdpersonages moeten er aan geloven, de ene al wat gruwelijker dan de andere. Het powerkoppel Bope (Bo+Hope) wordt vermoord tijdens een modeshow, de enige zwarte acteur van de hoop wordt neergeschoten onderweg naar de doop van zijn zoontje, een ex-alcoholiste wordt neergeknuppeld met een fles whiskey, de matriarch van de familie stikt in één van haar eigen donuts, er valt iemand uit een piñata,… De fans konden hier niet mee lachen, zéker niet toen bleek dat Marlena (een van de meest geliefde en brave personages) de dader bleek te zijn, en de NBC werd overstelpt met klachten. Ze moesten een oplossing vinden om iedereen terug te halen, en deden dat op een hilarische manier. Iedereen die vermoord is, wordt teruggevonden op een tropisch eiland met de naam Melaswen. Een doordenkertje van een naam: de stad waar DOOL zich afspeelt heet Salem en Melaswen achterwaarts gespeld is… New Salem. En om de naam van Marlena te zuiveren halen ze een ander oud personage terug uit de dood, en steken ze alle schuld op hem. Hoewel we Marlena de moorden hebben zién plegen. Gewoonweg briljant.

2. Rex en Cassie arriveren in Salem… in een UFO

Zoals aangetoond door het vorige puntje zijn ze in Salem niet vies van een paar moorden. Het probleem met het uitmoorden van je cast is dat er na een tijdje weinig verhaallijnen overblijven. Je kan de doden uiteraard laten terugkomen, maar het is ook leuk om af en toe nieuwe personages te introduceren. Zie hier: Rex en Cassie, een tweeling die uit de hemel neerstorten met een meteoriet/UFO. Echt waar, ik heb niet per ongeluk paddo’s gegeten deze middag, ik verzin dit niet. De bewoners van Salem denken (uiteraard) dat de twee aliens zijn. Dat ze gekleed zijn in aluminiumfolie doet er ook niet goed aan. Ze hebben allebei dezelfde tatoeage van een feniks, en omdat dat hét symbool is van de evil familie DiMera gaat iedereen er van uit dat ze afstammelingen van hen zijn. Eerst wordt gedacht dat ze genetisch gemanipuleerde kinderen van Tony DiMera en Marlena (wat maakt dat mens toch allemaal mee?) zijn, maar later blijkt dat ze verwekt zijn met het sperma van Roman Brady, die lang gevangen is gehouden door de DiMera’s, en een eitje van Kate Roberts, die een paar jaar werkte als prostituee voor Stefano DiMera. Kunnen jullie nog volgen? Cassie gedraagt zich een beetje sletterig en gaat regelmatig van bil met mannen die later haar familie blijken te zijn, en Rex begint een relatie met hoofdpersonage Mimi. Hun scènes samen zorgen terecht voor de bijnaam Sexy Rexy. Na een abortieschandaal verdwijnen de twee uit de serie. ’t Is te zeggen, ze bestaan nog maar er wordt gewoon niet meer over hen gesproken.

(Aluminiumfolie-outfits op 2:19! =)

1. Virtual Eden

Ik ontkende daarnet nog het eten van paddo’s tijdens het schrijven van deze post, maar ik ben er zeker van dat de schrijvers van DOOL nog straffere dingen hebben genomen tijdens het bedenken van deze verhaallijn. De betrokken hoofdrolspelers zijn Greta en lekker ding Austin. Greta werd een paar jaar (kan ook een paar maanden zijn maar haar personage is zo saai dat de tijd in mijn hoofd vertraagde als zij in beeld was) geleden ontdekt in een moeras. Ze zit helemaal onder de modder en is wereldvreemd maar na een make-over ontpopt ze zich tot een mooi maar oersaai personage. Al snel blijkt dat Greta de dochter is van een prinses die in de jaren ’90 gestorven was. Als Greta te weten komt dat haar moeder er niet meer is, beseft ze dat zij en zij alleen recht heeft op de felbegeerde prinsessen-titel. En om die te krijgen moet ze een paar proeven doorstaan in een virtuele realiteit die lijkt op de tuin van Eden, waar ze samen met Austin terechtkomt nadat ze in een kasteel dat eigenlijk een teletijdmachine is terechtkomen. Jullie denken dat ik dit verzin maar wij kijkers hebben dit écht moeten doorstaan. Ze krijgen hun opdrachten van een slang en moeten afrekenen met slecht weer (?), lustgevoelens (??) en een ultiem gladiatorengevecht (???). Dit is van het vreemdste dat ik in die 15 jaar gezien heb en ze gaan veel moeite moeten doen om het nog te overtreffen.

(Ik denk dat NBC zich er zelf ook enorm voor schaamt, want het is vreselijk moeilijk om er een fragment van te vinden op internet. Daarom deze gedubde versie.)

De welverdiende troostprijs gaat naar die keer dat Marlena bezeten was door de duivel en een heus exorcisme nodig had. Dit gebeurde net voor ik begon te kijken, dus daarom kan ik het niet opnemen in de top 3. Maar deze legendarische scènes moet elke fan gezien hebben, wanneer je ook bent beginnen kijken. Als je een beetje een schijtbroek bent zoals ik, misschien best niet naar onderstaand filmpje kijken.

Ook het vermelden waard: de 14 keer dat Stefano DiMera aan zijn einde kwam, booswicht Vivian die niet één maar wel twéé andere personages levend begraaft, stalkster Jan die Shawn-Douglas opsluit in een grote kooi en hem gebruikt als seksslaaf, Jennifer die op haar eigen fake begrafenis terugkomt als geest om haar ex-man tot een bekentenis te dwingen, Sami die van geslacht verandert (Stan wordt ook echt gespeeld door een mannelijke acteur) om te gaan vechten in de oorlog in Irak, ontelbare baby’s die bij de vleet verwisseld worden, en last but not least een woordje van medeleven voor iedereen die vermoord/ontmaskerd/vergiftigd wordt op de vele trouwfeesten. RIP. Of ja, tot in de volgende verhaallijn.

RIP Stefano x 12

XO

PS: Deze week geen ZZ, morgen is het mijn verjaardag en ik ga die zes dagen aan een stuk vieren. Ik zal waarschijnlijk wel alles vastleggen op Instagram, dus allen daarheen!

Bron foto Stefano

Wat personages in films/series moeten doen als ze ergens toekomen met de auto:

• Vlotjes in de parkeerplaats recht voor de deur rijden
• Uitstappen, liefst met zonnebril op
• Deur toeslaan en niet meer omkijken

Wat ik moet doen als ik ergens aankom met de auto:

• Tien minuten voor ik aankom terug naar huis rijden omdat ik mijn gsm thuis vergeten ben
• Een sms sturen naar bestemmeling dat ik een paar minuten te laat ga zijn
• Afgeleid worden door Instagram-notificatie en “efkes” mijn feed doorscrollen in het midden van de stoep
• Sms sturen dat ik nog tien minuten later ga zijn
• Een half uur in de file staan en bijna mijn leven verliezen door iemand die mijn voorrang van rechts afsnoept
• Een kwartier naar een parkeerplaats zoeken
• Na drie pogingen achterwaarts parkeren eindelijk semi-ok binnen mijn plaats staan
• Beseffen dat ik voor een garagepoort sta
• Opnieuw een kwartier naar parkeerplaats zoeken
• Nieuwe plaats vinden
• Na vier (eentje meer wegens gestegen bloeddruk) pogingen achterwaarts parkeren eindelijk op mijn plaats staan
• Mij in slangenmens-bochten wringen om mijn sleehaksandalen terug aan te krijgen (lang leve rijden op blote voeten)
• Alle spullen die uit mijn handtas gevlogen zijn tijdens het remmen voor die voorrangafsnoeper verzamelen
• Mijn haar checken in de achteruitkijkspiegel
• Puistje uitknijpen in de achteruitkijkspiegel
• Achteruitkijkspiegel afkuisen
• Minuutje blijven zitten om rode plek rond uitgeknepen puistje te laten verdwijnen
• Nog een minuutje blijven zitten want Beyoncé is nog aan het zingen en haar in het midden van het liedje het zwijgen opleggen is blasfemie
• Excuus voor laattijdig aankomen bedenken
• Googlen naar Latijnse naam voor “acute spetterende diarree”
• Uitstappen
• Deur op slot doen
• Mij de rest van de avond afvragen of ik de deur wel op slot heb gedaan

En omdat er geen goeie manier is om deze blogpost af te ronden geef ik jullie gewoon een kat die het niet zo heeft voor een bloem op zijn hoofd.

Tot zondag! XO