Thuiskomen

Sinds afgelopen weekend wonen wij al zes weken in ons nieuwe huis. ZES. WEKEN. OMG. Time flies when you’re having fun, en dat is nog echt waar ook hé. Ik had mijzelf voorgenomen om zo veel mogelijk te blijven doorbloggen tijdens de weken waarin we ons voorbereidden op de verhuis. Lol nope. Ik had mij ook voorgenomen om de laatste weken voor de verhuis halve dagen te werken in de voormiddag en dan na het werk een halve dag in het huis te werken. LOL NOPE. Na een week was ik kapot en ben ik gewoon niet meer gaan werken. Ik heb dus vier weken vakantie gehad, twee voor en twee na de verhuis, maar absoluut niet om op mijn lui gat te zitten. We hebben geschilderd, geschuurd, afgekrabt, ingepakt, afgeplakt, gekuist, uitgeladen, over en weer gereden, oude tegels buitengesmeten alsof ons leven er van afhing. En dat vooral tijdens die paar hittegolf-weken in juni. Twee dingen die we bijna de hele lente gedaan hebben: zweten en vreten. Vers koken kwam er niet meer van, dus we hebben regelmatig onze plaatselijke frituur uitgetest of snel iets in de microgolf gegooid. Toen mijn BFF onverwacht voor de deur stond met vers eten voor een paar dagen kreeg ik een serieuze krop in mijn keel. Opeens snapte ik wat beter waarom nieuwe moeders zo zot zijn van kraamkost-cadeaus. Gimme all the vegetables!

Soit, de korte samenvatting is dat we héél hard gewerkt hebben. En ik ben zo fier op ons. We hebben uiteraard wel hulp gekregen, en daar zijn we heel dankbaar voor, maar we hebben ook gewoon veel onder ons tweetjes gedaan gekregen. Het was niet altijd makkelijk en er zijn momenten geweest waarop ik hem bijna heb gewurgd met de lintmeter en hij graag het verfafbijtmiddel naar mijn kop had gegooid. Maar het is gelukt, we hebben herinneringen gemaakt die we nooit gaan vergeten en we hebben ook veel tijd samen kunnen doorbrengen. We hebben nu extra veel voldoening van de dingen waar we twee maanden geleden het hardst op gevloekt hebben. Afgelopen dinsdagavond zaten we op ons terras nog een beetje na te genieten van onze allereerste barbecue ooit, en op zo’n momenten moeten we alleen maar wat in onze tuin staren, naar elkaar kijken en eens zeggen: “Kijk nu toch. Wij wonen hier. Straf hé.” En dan weten we perfect wat we bedoelen.

Ik dacht dat ik het heel moeilijk zou hebben met de verhuis. Uiteraard was het ook mijn keuze om te verhuizen en ik was degene die het nieuwe huis had gevonden op Immoweb, maar ik kan in het algemeen niet zo goed om met veranderingen, ook al zijn het positieve. Het is voor mij ook een heel andere ervaring dan voor Het Vriendje aangezien we verhuisd zijn naar het kleine dorp waar hij heeft gewoond tot hij 21 was en met mij ging samenwonen. Voor hem was het thuiskomen maar voor mij was het een Grote Oversteek, ver weg van mijn veilige cocon. Maar ik heb mijzelf verbaasd. Van zodra we de sleutel kregen kon het voor mij niet snel genoeg gaan. Ik ging al heel snel uren aan een stuk alleen naar daar (klinkt heel onnozel maar is voor mij wel een grote stap), ik ontdekte beetje bij beetje de buurt, legde mij al eens in de tuin om wat te lezen of te internetten. Toen de dag van onze verhuis was aangebroken trok ik daar de deur dicht en ik keek niet meer om. Al in die eerste week kwam er een gevoel over mij dat daarna alleen nog maar veel sterker is geworden: hier moeten wij zijn. Ik weet niet goed of ik geloof in het lot, ik vind zo’n kwesties te ingewikkeld om er duidelijke beslissingen in te maken, maar ik voel wel dat ik op mijn plaats ben. Een puzzelstukje dat op zijn plaats valt. En de zonsondergangen, die neem ik er graag bij.

40 Dagen Geen Tijd Om Te Bloggen: een samenvatting

AMAI, dat ging goed hé, die 40 dagen bloggen!

Haha. Serieus, wie dacht ik ook dat ik was? 40 dagen bloggen in de drukste periode die ik in de afgelopen tien jaar al heb gehad? De laatste keer dat ik mijzelf zo slecht heb ingeschat was toen ik in de hogeschool een opdracht moest doen over iets wat ik haatte en ik had gekozen voor de recente uitvinding van de digicorder en ik dat ik een gans betoog deed over hoe mensen niet meer met elkaar zouden praten over televisie en maar gewoon keuzes moesten maken over waar ze analoog naar wilden kijken.

Echt waar. Ik denk dat ik toen eventjes acuut last had van schizofrenie.

Maar belangrijker: hoe is het met jullie? Alles goed? Genoten van de eerste lentezon? Met mij is alles ok, gezien de hectische huidige situatie. Eventjes een update over wat er de voorbije 5 weken gebeurd is in mijn leven:

  • We hebben de compromis getekend voor de aankoop van ons nieuwe huis.
  • We hebben ons huis op Immoweb gezet en de dag nadien ontplofte mijn telefoon en mailbox.
  • We hebben in een week tijd (!!!) bijna 20 rondleidingen gedaan in ons huis, en één van die koppels vond het zo tof dat ze er bijna onze vraagprijs hebben voor gegeven. OMG.
  • We hebben intussen met dat koppel ook een compromis getekend.
  • We hebben, soms meerdere, afspraken gehad bij bijna elke bank waar ik ooit van gehoord heb en mijn naïef wereldbeeld van hoe iedereen altijd het beste met ons voorheeft werd keer op keer aan diggelen geslagen.
  • Binnen een dikke maand gaan we de aktes tekenen en krijgen we de sleutel van ons nieuw huis. Vanaf dan gaan we er zes weken in werken en dan willen we verhuis. ’t Is te zeggen, wij gaan een beetje werken en vooral de werkmannen vriendelijk doch dwingend aansturen 🙂
  • We hebben tegels gekozen voor op de benedenverdieping en een timing afgesproken met de vloerder.
  • Vanavond ga ik de schilder vastleggen.
  • Ik ben een midweek met mijn mama naar Cadzand gegaan, waar we vooral heel veel niets gedaan hebben.
  • Ik ben vier dagen met mijn BFF op citytrip naar Valencia gegaan, waar we vooral het tegenovergestelde van heel veel niets gedaan hebben. Het is intussen een week geleden en mijn voeten voelen het nog.
  • Poes was heel blij toen ik terug thuis was van al mijn reisjes. Een samenvatting in beeld van onze eerste paar uur terug samen:

Reunited and it feels so good.

  • Mijn mama was gisteren jarig en we zijn ons een indigestie aan scampi’s gaan eten om dat te vieren. Ik gaf haar als cadeautje een cinemabezoek, en niet wat mijn papa (serieus, niet sarcastisch) had voorgesteld: een nieuwe wc-borstel.
  • Ik bracht taart mee naar het werk om te vieren dat ons huis verkocht was en had mij een beetje vergist in de hoeveelheden, waardoor ik een ganse week ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds taart heb moeten eten. Er zijn ergere dingen.
  • Mijn weegschaal en ik zijn dus van frenemies naar gewoon enemies gegaan.
  • Het Vriendje en ik waren 3000 dagen samen ❤ We hadden die 3000 dagen samen bijna niet gehaald omdat we ons huis moesten opmeten en blijkbaar is een verschillende manier van dingen opmeten een grondige basis voor menig echtelijke woedeaanvallen en we hadden elkaar bijna gewurgd met een lintmeter. Vijf minuten later was alles weer ok hoor, don’t worry.

De komende weken staat er nog op het programma: aktes tekenen en de notaris decadent veel geld geven, verf kiezen, inpakken, laten legen van onze septische put en dus boze blikken van de buren ontwijken, onderhoud van onze gasketel, schilderen, vloer uitbreken, meubels kiezen en kopen, verhuiswagen vastleggen, helpers zoeken, duizend keer over en weer rijden, energiemaatschappij kiezen en overzetten, Pidpa overzetten, adres wijzigen, zo veel mogelijk brol weggooien, Telenet laten komen, en sowieso ook een beetje wenen bij het zien van het minderen van onze rekening. En OH JA, binnen exact een maand is het Songfestival! Praise Jebus!

Ik heb trouwens een tuinstoel gezien online, en ik heb nog nooit zo hard iets gewild:

Alle foto’s worden beter door er een oud verliefd koppel op te zetten.

Dat ding kost €476 en ik zal dus één van mijn organen moeten verkopen. Ik heb online gevonden dat ik op de zwarte markt 100 000 zou kunnen krijgen voor mijn nier maar da’s ook zo omslachtig met een operatie enzo. Voor een half litertje bloed krijg je al 250 euro, dus als Het Vriendje en ik elk een flesje vullen komen we er al. Ik heb het hem al gevraagd via mail maar hij antwoordt niet. Hij zal in een vergadering zitten ofzo. Ja.

Tot zover mijn geratel! Ik hoop jullie snel weer te “zien” maar ik heb al geleerd om geen beloftes te maken 🙂

XO

 

 

Callcenter Voskosmos neemt nu al een paar dagen vrijaf

Dag lievelingen!

Normaalgezien gingen jullie gisteren een blogje krijgen over wat ik ging missen in ons nieuwe huis, vandaag eentje over wat ik zeker niet ga missen en dan morgen eentje over hoe je een perfecte teamdag organiseert voor je homies op het werk. Maar ons huis staat sinds zondagavond op Immoweb en sindsdien word ik overstelpt met mails en telefoons. We hebben maandag al drie afspraken gehad en de komende paar dagen dagen volgen er nog VIJFTIEN!!! Ik was al doodop van die eerste drie, dus ik hoop heelhuids tot het einde van deze week te geraken. Ik heb amper tijd om te eten of te ademen, en dus zeker niet om te bloggen. Maar jullie hebben die postjes nog van mij tegoed, ik ga die 40 dagen bloggen nondepitjes, al zal het wat meer gespreid zijn.

Branden jullie een kaarsje voor ons?

Veel liefs en tot snel XO

40 Dagen Bloggen – Ask Me Anything: oproep!

Ik schrijf dit op voorhand, dus als ik mijzelf goed ingeschat heb, hebben we gisteren ons huis om Immoweb gezet. En als de goden ons goed gezind zijn (fingers crossed) staan er de komende avonden heel veel afspraken ingepland. Dus vandaag een heel kort postje zodat jullie niet te veel moeten lezen en de rest van de avond kunnen spenderen met kaarsen branden voor ons.

Nee, we gaan een AMA (Ask Me Anything) doen. Hip hé. Ik roep jullie bij deze op om mij alles te vragen wat jullie altijd al hadden willen weten. Over mij, niet over hoe we uit de economische crisis moeten geraken of over wat de oplossing is voor de overbevolking van de aarde want dat weet ik zelf ook niet. Jullie kennen mij goed genoeg om te weten dat ik geen privédetails ga geven dus mij vragen waar ik woon of wat mijn echte naam is, dat heeft toch geen zin 🙂 Maar voor de rest sta ik voor veel open!

Binnen een dikke twee weken post ik dan de antwoorden.

Laat jullie gaan in de comments! Deadline is einde van deze week, 12 maart dus.

Tot morgen (of een beetje later als blijkt dat we écht overstelpt worden met bezoeken van ons huis…)

XO

40 Dagen Bloggen – Terugblikken op 52 vrije vrijdagen

Vandaag is het exact een jaar geleden dat ik voor de eerste keer een vrije vrijdag (het universum smíjt gewoon alliteraties naar mij) had. We zijn intussen 52 weken verder en ik heb het mij nog geen seconde beklaagd. Toen net voor de zomer het hele systeem van LBO op mijn werk afgeschaft werd en ik mocht kiezen om mijn volledig openstaand saldo (wat dus nog 4,5 jaar was) toch nog in één keer op te nemen, kon ik niet snel genoeg tekenen. Daarom vandaag een lijstje van de vreugde die die ene vrije dag per week mij al heeft bezorgd. Een top drie, weliswaar, maar dan in willekeurige volgorde!

Ons huis is proper en al mijn administratie is in orde

Meestal toch. De laatste weken heb ik mijn huishoudelijke taken wat verwaarloosd omdat ik mijn vrije dagen spendeer bij de bank om de beste lening uit de brand te slepen. Maar meestal lukt het mij wel goed om op vrijdag mijn vaste taken uit te voeren. Ik heb zelfs een hele planning per week gemaakt, waar ik uiteraard een nieuw schriftje voor moest kopen in de Hema. Duh. Doordat ik alle minder leuke huishoudelijke klusjes op vrijdag combineer, is de rest van het weekend veel minder druk en hebben Het Vriendje meer tijd voor elkaar. Win-win! (En ja, ik kijk op vrijdag gewoon ook in de voormiddag naar de Days of our Lives of Temptation Island, of ik doe zelfs een dutje. Geven en nemen hé, geven en nemen.)

Meer tijd en energie voor de favoriete mensen in mijn leven

Als je hier al een tijdje meeleest, dan weet je dat ik vrij hysterisch word van een te volle agenda. Sommige mensen worden daar gelukkig en energieker van, op mij heeft het eerder een omgekeerd effect. Als ik een week elke avond plannen heb dan begin ik tegen die plannen op te kijken, ook al zijn het de leukste plannen die je je kan bedenken. Dus die extra dag geeft mij meer ademruimte. Als ik bijvoorbeeld op maandag, dinsdag, woensdag én donderdag weg moet dan kan ik daar beter mee omgaan als ik op vrijdag kan thuisblijven om op adem te komen. Of ik spreek bijvoorbeeld af met de Oreo-vriendin (die vrij ver van mij woont) op een vrijdag in plaats van een zaterdag, zodat ik geen hele weekenddag op de baan ben. Mijn mama heeft al jaren ook een vrije dag op vrijdag, en sinds kort mijn papa ook. Dus een paar weken geleden zijn wij op vrijdag gezellig met het gezin samen kastanjes gaan rapen. KASTANJES GAAN RAPEN! Wie zijn wij, de familie uit Seventh Heaven?!

Ik werk efficiënter

Zowel thuis (zie puntje 1) als op het werk. Ik ben iemand die deadlines en druk nodig heeft om efficiënt en hard te werken, en het feit dat ik nu mijn werk op 4 in plaats van 5 dagen moet doen is net heel goed voor mijn motivatie. Als ik te veel tijd heb voor iets, heb ik de neiging om dat onnodig uit te stellen of te verspreiden over verschillende dagen. Nu zit ik vaker achter mijn eigen veren.

Ik zou nu ook een lijstje van nadelen kunnen bedenken maar daar zou alleen maar opstaan dat ik minder verdien, maar dat neem ik er heel graag bij. Ik besef dat het spijtig genoeg niet voor iedereen weggelegd is, en moest ik Het Vriendje niet hebben dan was het voor mij zelf ook niet mogelijk. Maar iedereen die het wel zou kunnen en toch nog twijfelt om het te doen: niet meer twijfelen, ga er gewoon voor. Het is een enorme verrijking geweest in mijn leven, en wat ik inboet aan geld win ik terug in energie en levensvreugde. Klinkt allemaal heel Bond Zonder Naam, maar het is wel waar.

En bij deze zit de eerste week van 40 dagen bloggen erop! Je mag 6 jokers inzetten en ik gebruik die allemaal op zondag. Als je trouwens graag wil weten wie er nog meedoet, dat kan je zien op déze pagina.

Tot volgende week! XO

40 Dagen Bloggen – PLOG!

Vandaag weinig woorden maar veel beelden. Eén van de inspiratie-opdrachten van de 40-dagen-bloggen-opdrachten is een plog, en dat heb ik hier eigenlijk nog nooit gedaan denk ik. Zonde eigenlijk, want zelf lees ik ook het liefst blogs met veel foto’s. Dus bij deze een overzicht van mijn volledige dag gisteren! Ik laat de foto’s voor zich spreken…

Mijn dag start elke dag op dezelfde manier, ook als ik zoals gisteren een dagje verlof heb: gewikkeld in zo veel mogelijk handdoeken, voor mijn vuurtje.

Mijn dag start elke dag op dezelfde manier, ook als ik zoals gisteren een dagje verlof heb: gewikkeld in zo veel mogelijk handdoeken, voor mijn vuurtje.

Ik had vakantie, maar Het Vriendje rijdt toch met mij om 9u45 naar het werk. Omdat het universum vond dat ik het momenteel nog niet druk genoeg had, besloot mijn auto om niet meer te starten. Hij staat dus al sinds maandagavond in panne op mijn werk.

Ik had vakantie, maar Het Vriendje rijdt toch met mij om 9u45 naar het werk. Omdat het universum vond dat ik het momenteel nog niet druk genoeg had, besloot mijn auto om niet meer te starten. Hij staat dus al sinds maandagavond in panne op mijn werk.

In de garage hadden ze gezegd om eens te proberen om hem in gang te krijgen met de reservesleutel, omdat het probleem misschien bij de sleutel lag en niet bij de auto zelf. Niet dus, en ik droop teleurgesteld terug af naar huis.

In de garage hadden ze gezegd om eens te proberen om hem in gang te krijgen met de reservesleutel, omdat het probleem misschien bij de sleutel lag en niet bij de auto zelf. Niet dus, en ik droop teleurgesteld terug af naar huis. Gelukkig kan ik voor de rest van de dag wel de auto van mijn mama gebruiken. Wat zouden we toch zijn zonder mama’s hé?

Een dag vrij zonder een afspraak bij de bank is een dag niet geleefd.

Een dag vrij zonder een afspraak bij de bank is een dag niet geleefd.

Mijn hoofd gaat altijd een beetje duizelen van de bedragen waarover het gaat bij de bank, dus alle kleine beetjes helpen :)

Mijn hoofd gaat altijd een beetje duizelen van de bedragen waarover het gaat bij de bank, dus alle kleine beetjes helpen 🙂

Vertrekken naar de BFF en intussen niet snappen hoe een gang die een paar dagen geleden nog gekuist werd al opnieuw een stort kan zijn.

Vertrekken naar de BFF en intussen niet snappen hoe een gang die een paar dagen geleden nog gekuist werd al opnieuw een stort kan zijn.

Nog eventjes langs de Spar voor middageten. Ik ga niet vergeten waar ik geparkeerd sta, namelijk op de plaats met de onderbroek. WTF?

Nog eventjes langs de Spar voor middageten. Ik ga zeker niet vergeten waar ik geparkeerd sta, namelijk op de plaats met de onderbroek. WTF?

Zo. Veel. Keuze. Ik probeer zo ecologisch mogelijk te leven maar de BFF haar koeken moesten in een apart zakje, er is no way in hell dat haar voze stinkende abrikozenflap mijn achtje mocht aanraken.

Zo. Veel. Keuze. Ik probeer zo ecologisch mogelijk te leven maar de BFF haar koeken moesten in een apart zakje, er is no way in hell dat haar voze stinkende abrikozenflap mijn achtje mocht aanraken.

BFF-opdracht nummer één: cadeaubon halen voor andere vriendin bij wie we die avond voor de eerste keer in haar nieuw appartementje gaan eten.

BFF-opdracht nummer één: cadeaubon halen voor andere vriendin bij wie we die avond voor de eerste keer in haar nieuw appartementje gaan eten.

Alle opdrachten zijn gedaan en de rest van de namiddag kan er samen gechillaxed worden. Dat betekent: gewone kleren uit, jogging aan.

Alle opdrachten zijn gedaan en de rest van de namiddag kan er samen gechillaxed worden. Dat betekent: gewone kleren uit, jogging aan.

Tangled kijken en proberen wakker te blijven in de zetel.

Tangled kijken en proberen wakker te blijven in de zetel.

Missie wakker-blijven is gefaald, en wat doen echte BFF's dan? Samen een dutje doen. Ik denk dat dat een teken is van echte vriendschap, dat er ook gewoon samen mag gemaft worden.

Missie wakker-blijven is gefaald, en wat doen echte BFF’s dan? Samen een dutje doen. Ik denk dat dat een teken is van echte vriendschap, dat er ook gewoon samen mag gemaft worden.

Vriendinnenavond! We kennen elkaar alle vier al sinds we nog maar een halve meter groot waren en elke maand spreken we af om samen te eten. Leurders niet toegestaan.

Vriendinnenavond! We kennen elkaar alle vier al sinds we nog maar een halve meter groot waren en elke maand spreken we af om samen te eten. Leurders niet toegestaan.

Spotje <3

Spotje ❤

Terug thuis rond 23u. Ze zijn aan het werken in onze straat waardoor onze stoep gewoon weg is, en ik nu constant bang ben van het gapende gat vol spinnenwebben aan onze voordeur :)

Terug thuis rond 23u. Ze zijn aan het werken in onze straat waardoor onze stoep gewoon weg is, en ik nu constant bang ben van het gapende gat vol spinnenwebben aan onze voordeur 🙂

Ik wens jullie nu al een fijn weekend, hopelijk met veel koffiekoeken en vriendinnen en zo weinig mogelijk random onderbroeken op straat.

Tot morgen!

XO

40 Dagen Bloggen – Gezocht: tips om te besparen om daarna meer te kunnen uitgeven!

Nog maar dag twee van de 40 dagen bloggen en ik ben al zo lui geworden dat ik jullie aan het werk zet. HA!

Gisteren vertelde ik dat we gaan VERHUIZEN!!! Bereid jullie er trouwens mentaal op voor dat ik dat telkens in caps en met drie uitroeptekens ga zeggen, omdat dat nu eenmaal is hoe ik mij er bij voel. 80% mega-enthousiast en 20% doodsbang. VERHUIZEN!!! dus. Nu, spijtig genoeg hebben wij ons nieuw huis niet per ongeluk gevonden in een Kinder Surprise-ei (hoe cool zou dat zijn?). We moeten dat betalen, ’t is te zeggen, de bank moet dat voor ons betalen om ons dan de komende 25 jaar uit te persen als bittere citroenen. Er is uiteraard wel een stuk dat we zelf kunnen betalen, en een stuk dat we kunnen inbrengen uit de verkoop van ons huidig huis. Maar dan nog proberen we de komende maanden zo zuinig mogelijk te leven, om het huis echt te kunnen inrichten en omvormen naar onze smaak.

Vorige week gingen het Vriendje en ik naar Parijs. Ik weet dat het lijkt alsof dat niets met mijn vorige paragraaf te maken heeft, en dat jullie nu denken: “Geen wonder dat dat kind zo lang niet geblogd heeft, ze heeft gewoonweg last van transiënte globale amnesie!” Maar wacht, ik heb een punt, echt waar. We boekten onze trip naar Parijs toen er nog geen sprake was van VERHUIZEN!!! Omdat we doorgaans altijd heel zuinig zijn en goed op onze centjes letten, wilden we ons voor de verandering eens goed laten gaan. We boekten en genoten van een decadente hotelkamer, gingen elke avond chique op restaurant en vleiden ons neer op terrasjes waar een water €6 kostte. Het waren drie zalige dagen waar ik de komende weken sowieso nog wat meer over ga vertellen. Maar ze waren uiteraard niet gratis, en om die decadentie te compenseren moeten we de komende weken wat extra besparen zodat we comfortabel kunnen VERHUIZEN!!! (hoe lang gaat het duren voor dit irritant wordt denken jullie? VERHUIZEN!!!)

Boven: ik in Parijs. Onder: ik nu.

Boven: ik in Parijs. Onder: ik nu.

Dus nu vraag ik aan jullie: geef mij besparingstips. Please. Ik heb ze nodig. Dat mag gaan van doktersbriefjes binnenbrengen bij de CM tot zelf je eigen afwasmiddel maken. Go crazy, go wild, en zwier ze in de comments. En zorg er mee voor dat wij ons binnen een paar maanden eens goed kunnen laten gaan in de Ikea. Je weet wel, voor als we VERHUIZEN!!!

🙂

Tot morgen, want dan doe ik een plog over vandaag. Verwarrend hé. Vind ik ook.

XO

 

bronnen foto boven en foto onder