Zamenvattende Zondag part IV, op zaterdag

Zoals aangekondigd ben ik hier vandaag al met mijn samenvatting van de week! Morgenvroeg (om 7u, ik word al moe als ik er nog maar aan denk) vertrek ik voor drie dagen naar Amsterdam, dinsdagavond ben ik terug. En jullie moeten het niet in jullie hoofd halen om in de tussentijd bij mij in te breken, want ik ga met mijn BFF dus Het Vriendje en De Kat zijn nog thuis om alles te bewaken. Hopelijk slagen ze er allebei in om drie dagen voor zichzelf en elkaar te zorgen. Ik heb voor de zekerheid aan Het Vriendje laten weten hoe hij een kat moet redden van de verstikkingsdood, en hoe hij haar moet beademen als ze van haar sus zou gaan. Weten jullie dat je bij een kat niet door haar mond moet ademen, maar door haar neusje? Laat ons hopen dat we dat nooit nodig gaan hebben.

Maar in plaats van te panikeren over dode huisdieren zou ik beter doen waarvoor ik mijn laptop heb opgezet, mijn week zzzzamenvatten!

Gezien: Heel veel foto’s van grappige katten. Hebben jullie intussen al door dat ik iets met katten heb? Crazy cat ladies represent! Ik had al verteld dat ik deze week al mijn normale activiteiten uit mijn agenda had gesmeten, om een ganse week elke avond te kunnen chillen. En als je een hele avond kan chillen, dan heb je al eens tijd om random te googlen naar “funny cats”. En dan een uur strijk te liggen met de resultaten. Dit is de foto waar ik het hardst en langst mee gelachen heb.

o. m. g.

o. m. g.

HAHAHA, KOMAAN! En oh ja, we zijn gisteravond ook beginnen kijken naar True Detective. We hebben al twee afleveringen gezien en ik kijk al uit naar de volgende. Aanrader!

Geproefd: Normaalgezien had hier een verslagje moeten staan van mijn uitstapje, samen met mijn jarige mama, naar Sticks & Stones (voor de niet-tv-kijkers: het pop-up-restaurant van Hanne en Jaro van Mijn Restaurant, in Brussel). Maar dat zal niet gaan. Want we hadden gereserveerd om 12u45, en terwijl we op de trein naar Brussel zaten om 12u kreeg ik telefoon van Hanne. De voedselinspectie was juist langsgeweest, en ze kregen wegens tijdsgebrek hun mise-en-place voor de middag niet meer geregeld. Dus ze gingen niet meer openen die middag. Gezellig, daar zat ik dan met een jarige mama wiens cadeau in het water viel. Ze wilden mij wel een “compensatie” geven, en dat was dat ze mij opnieuw in de agenda konden zetten op woensdag 23 april, ’s middags. Normaalgezien zijn ze op woensdag gesloten, maar ze zouden dan wel uitzonderlijk openen. Maar op woensdag 23 pril ’s middags zit ik achter mijn bureau op mijn werk. Mijn mama ook trouwens. Dus we hebben dan maar een paar winkeltjes gedaan, omdat we toch in Brussel waren, en we hebben lekker gegeten op het terras van de Exqi. Niet echt het oorspronkelijke plan, maar ook leuk. Nog iets in de categorie ‘geproefd’: donderdagmiddag ben ik met een paar collega’s ’s middags naar de luchthaven gereden om ons daar te gaan volproppen in de Starbucks. Frappuccino’s en intussen naar het vertrekbord kijken en fantaseren over op vakantie gaan, een ideale middagbreak.

Gehoord: Veel liedjes, maar eentje in het bijzonder; She’s So Perfect van Five Seconds of Summer.

Dat is blijkbaar het Australische antwoord op One Direction. Ik weet niet wat dat is met dat liedje, maar ik kan daar gewoon niet normaal bij doen. Gisteravond speelden ze het op TMF en ik heb zo hard gedanst dat ik er nadien eventjes van moest gaan zitten. Het Vriendje zag dat ik er heel blij (of hysterisch, maar dat is bij mij meestal hetzelfde) van werd, en beloofde mij om het voor mij te downloaden, als cadeautje. Maar hij heeft zich intussen bedacht, omdat hij niet wil dat zoiets “in zijn cloud” staat. De elitaire muzieksnob.

Geroken: Kampvuur. Het was niet écht een kampvuur, eerder een vuurkorf in de tuin van mijn ouders. Ik kom juist terug van mijn ouders, waar we raclette hebben gegeten om de jarige mama te vieren. Na het eten was het nog warm genoeg om buiten te zitten, en heeft mijn papa een soort van vuurkorf aangestoken waar we dan met onze stoelen rond zijn gaan zitten. Ik lig hier nu in de zetel te typen, en ik ruik zelf nog naar vuur. Lang leve de lente.

Gevoeld: Rust. Rust op het werk, en rust ’s avonds na het werk. Ook nog wat pijn van mijn blein die ik vorige week met mijn domme kop opengetrokken heb. En ongeduld, om naar Amsterdam te vertrekken! Dus hier ga ik afsluiten, ik kruip mijn bed in want morgen zitten we al vroeg op de trein.

Tot binnen een paar dagen!

xo

 

Bron foto

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s