Zamenvattende Zondag, part XX

Erg he. Het was de twintigste verjaardag van de ZZ en ik heb hem gemist. Gisteren kon ik het echt niet opbrengen om achter mijn computer te kruipen. Ik was nog aan het afkicken van het lange weekend, ben naar de kermis geweest in Brussel én Het Vriendje kwam ’s avonds terug thuis van Pukkelpop. Prioriteiten, prioriteiten. Maar vandaag maak ik het goed, met deze zzzzzindernde zzzzzintuigen! (Iemand kon trouwens deze week niet meer op de naam van de Zamenvattende Zondag komen, en dacht dat het het Wervelende Weekoverzicht was. Ook goed gevonden, toch?)

Gehoord: De buren hebben sinds kort kippen in hun tuin. Het Vriendje zegt dat ze altijd al kippen hebben gehad, en dat een van de kippen pas sinds kort is beginnen flippen. Elke. Ochtend. Weer. Pok pok pok pok POKOOOK. Pok pok pok pok POKOOOOK. Ik kon elke ochtend van het lang weekend uitslapen, maar elke ochtend stak die rotkiek er een stokje voor. En ’t is niet dat wij op het platteland wonen he, wij wonen in een stad, met een klein stadstuintje dat uitgeeft op een stuk of tien andere stadstuintjes. Ik vind dat het strafbaar moet zijn om in zo’n omgeving kakelende/gestoorde kippen te hebben.

Gezien: Deze week heb ik een shitload aan afleveringen van Gossip Girl gezien. Gossip Girl is zo’n serie die ik ofwel in een volledige marathon van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat wil zien, ofwel niet. Ik doe er intussen al een paar jaar over, meestal kijk ik een paar maanden niet en jaag ik er dan opeens tien afleveringen per dag door. Ik zit nu in de helft van seizoen 6, en dat betekent dat ik nog maar 5 afleveringen moet zien voordat het helemaal gedaan is. Finito. Vaarwel Chuck Bass ❤ Ik ben ook nog naar de drive-in geweest met één van mijn mansvrienden. Ik ken hem al sinds het tweede middelbaar en hij is een van mijn beste homies. En als er mensen zijn die niet geloven in platonische man-vrouw-vriendschappen, aanschouw dan deze quote van hem: “Seg, dat kan eigenlijk nog wel romantisch zijn he, zo’n drive-in. Volgende keer moet ik misschien met een echt meisje gaan.” Euh, ok. We gingen naar Dawn of the Planet of the Apes, en ik vond hem heel goed. Veel donkerder en dreigender dan de eerste. Als je hem gaat zien, moet je zeker ook de eerste zien. Als je hem niet eerst ziet ga je wel kunnen volgen, maar dan mis je een paar nuances en de achtergrondverhalen van de hoofdpersonages. Zaterdagavond ging ik eten bij mijn mama, en na het eten keken we naar About Schmidt. Jack Nicholson kreeg heel verdiend een Golden Globe voor zijn vertolking van Warren Schmidt, een man die na zijn pensioen en de onverwachte dood van zijn vrouw op roadtrip trekt. En dan heb ik natuurlijk ook een bord gezien dat mij aanzette om aardappele te kopen.

6 euro voor 25 kilo, daar kunt ge niet voor sukkele!

6 euro voor 25 kilo, daar kunt ge niet voor sukkele!

Gevoeld: Deze week had ik een paar goeie momenten, maar het grootste deel van de tijd was ik een emotionele en onzekere vod. Soms kan je dat zo eens hebben he. Ik had gelukkig wel veel dingen om mij af te leiden, zoals mijn twee bezoekjes aan de Zuidfoor op donderdag en op zondag. Op donderdag ging ik in het kraam van de paardjes (waar de mevrouw mij nog herkende van mijn kleine uitbarsting op de kermis van Mechelen, oeps) weg met een splinternieuwe keukenweegschaal, en op zondag won ik maar liefst zes van de negen keer. En nee, ik speelde niet alleen maar tegen mezelf. Ik speelde tegen een hele groep! Ik denk dat ze mij daar na een tijdje niet meer graag hadden.

Mijn natuurlijke biotoop.

Mijn natuurlijke biotoop.

En daarmee is mijn persoonlijk kermisseizoen gesloten. Ik heb ze allemaal eens opgelijst, en de voorbije twee maanden ben ik maar liefst negen keer naar de kermis gegaan. Een persoonlijk record. Ik weet niet dat ik daar trots op moet zijn, of mij daarvoor moet schamen. Och fuck it, ik ben TROTS. En ik denk dat jullie heel blij zijn dat ik nu over iets anders ga kunnen vertellen, nu mijn leven er niet meer door overheerst wordt 🙂

Geroken: De lokroep van verleiding. Gisteren ontdekte ik dat er een Starbucks is in het station van Brussel-Noord. Een Starbucks in België waar ik nog niet van wist, waar gaan we dat schrijven? Ik wou zo graag een mierzoete ijsthee met vierhonderdtachtig miljoen calorieën gaan halen, maar ik heb het niet gedaan. En ik heb ook géén smoutebollen gegeten. Want dan moest ik misschien met de trein naar het werk. Da’s nu al de tweede keer dat ik verwijs naar als-ik-iets-eet-moet-ik-met-de-trein-naar-het-werk, misschien moet ik eens echt een blogpost maken om dat uit te leggen. Deze week!

Haaa, Very Berry Hibiscus, ooit zullen we weer samen kunnen zijn. Na een kilo of 15.

Haaa, Very Berry Hibiscus, ooit zullen we weer samen kunnen zijn. Na een kilo of 15.

Geproefd: Geen Starbucks en smoutebollen blijkbaar! Deze week heb ik zelf tonijnsla gemaakt waar ik heel trots op ben. Ja, ik ben trots omdat ik tonijn uit blik, mayonaise, augurkjes, sjalotjes en een hardgekookt ei bij elkaar heb gedumpt in een kom en daar dan heb in geroerd. Gun mij mijn successen. Ook al heb ik de sjalotjes voorgesneden in een potje gekocht in plaats van ze zelf te snijden. Deze week volgde ik ook een Thais kookatelier. Een kookatelier helemaal op mijn maat gemaakt, want eigenlijk moest je gewoon aan een tafel zitten en kijken hoe een Thaise kok verschillende gerechten maakt, en ze dan nadien opeten. Dat kan ik. Misschien heb ik daar wel mijn niche in gevonden. Kritisch naar een kok staren en daarna foto’s van het eten op Instagram zwieren alsof ik het zelf gekookt heb. Een gat in de markt!

Geniet van jullie week en tot snel!

XO

 

Bron foto drankje Starbucks

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s