De wereld bestaat uit twee soorten mensen.

Type 1: Mensen aan wie ik gisteren wel iets wou verkopen op de rommelmarkt:

* De meneer die rondfietste met zijn hondje in een mandje vooraan, en aan de voorkant van het mandje een houten lat als steun had getimmerd. Zo kon het hondje rechtop staan, zijn twee voorpootjes op het latje, zo fier als een gieter uitkijkend over de markt. Bij nader inzien wou ik graag iets verkopen aan dat hondje, minder aan de meneer.

* Mijn eigen ouders, die in een kleine biedingsoorlog verwikkeld raakten over een toiletzakje van de KBC, dat ik gratis had gewonnen in een tombola. Mijn mama is uiteindelijk gewonnen, door mijn vader opeens te overbieden met meer dan 4 euro toen zijn hoogste bod 70 cent was. Daar had hij niet van terug. Een blije moeder en vijf euro in de pocket voor mij, beter kan niet.

* Iedereen die “dankuwel” zei na een aankoop, of zelfs gewoon na het kijken naar mijn stand! Ik hou van elementaire beleefdheid.

Type 2: Mensen aan wie ik gisteren niets wou verkopen op de rommelmarkt en die wel gratis en voor niets de evil eye kregen:

* Mensen die vonden dat mijn smoothiemaker maar 5 euro waard was. SAY WHAT? Dat is dus wel de smoothiemaker van op de tv hé. De smoothiemaker die er een beetje uitziet als een ruimteschip en die je moet omdraaien om hem te laten werken. 5 euro, voor dit innovatief en vooruitstrevend staaltje keukentechnologie? Zwanst na ni he.

* De twee verzuurde oude koppels die naast mijn kraam elkaar probeerden te overtreffen met uitspraken als “Binnen twintig jaar hebben de Marokkanen ons heel land overgenomen, zegt dat ik het gezegd heb!” en “Twintig jaar? ’t Zal zoveel niet zijn, ge moet is rond u zien.” En dan de beste van allemaal: “Die kopen dat hier allemaal voor geen geld om dat daar in Marokko dubbel zo duur te verkopen en daar hun huis mee af te betalen.” ’t Is waar meneer, die vriendelijke mevrouw van daarnet gaat haar huis afbetalen door stinkend rijk te worden met de twee haarklemmen waar ze zojuist 20 cent harde cash voor betaald heeft. ’t Is toch godgeklaagd he. “Alleen in België” zeker? “Arm Vlaanderen”? Ga anders nog wat klagen op de comments van HLN.be.

* De ergste van allemaal: een van de grootste eikels die rondloopt op onze moeder aarde. Wat ik nu ga vertellen is echt gebeurd, ook al is het moeilijk te geloven dat er mensen bestaan die zo onderkoeld, gemeen en harteloos kunnen zijn. Ongeveer acht jaar geleden is mijn grootmoeder, de moeder van mijn moeder, gestorven. Een paar jaar later staan mijn ouders met een kraampje op een rommelmarkt. Ze verkopen onder andere een doosje, niet bepaald antiek en dus met weinig waarde. Al snel passeert er een man aan hun kraam, die het wil kopen. Mijn vader spreekt met hem een prijs af, en weg is het doosje. Een paar minuten later vraagt mijn moeder aan mijn vader waar het doosje is, omdat ze beseft heeft dat de juwelen van mijn grootmoeder er nog inzaten, en dat ze die er nog moest uithalen voor het verkocht werd. Te laat dus… Verkocht, met juwelen en al. Mijn mama panikeert, maar gelukkig is de koper nog niet ver weg, en kunnen ze hem nog vinden. Ze leggen uit wat er gebeurd is, en vragen aan de man of hij de juwelen wil teruggeven. Die. Man. Wou. Die. Juwelen. Niet. Meer. Teruggeven. “Verkocht is verkocht, pech voor jullie.” Mijn mama beseft dat ze door een vergissing bijna alles wat ze nog heeft van persoonlijke spullen van haar moeder gaat verliezen, begint te huilen, en smeekt de man om ze gewoon terug te geven. Nu zeg ik jullie, er bestaat bijna niemand die zo goedhartig als mijn moeder. Misschien Moeder Theresa, maar die is dood dus heeft mijn mama niet veel competitie meer in de wedstrijd van wie het zachtaardigst is. Als mijn mama wenend voor je neus staat, smékend om de juwelen van haar overleden moeder, dan geef je die gewoon terug. Punt aan de lijn. Maar nee, de man bleef volhouden. Uiteindelijk hebben ze een deal gesloten, de man mocht (dik tegen zijn goesting) maar één ding kiezen om bij te houden, de rest zou hij teruggeven. Uiteraard neemt hij het stuk met de meeste financiële waarde, de stomme kutloser. Sorry voor mijn taal maar terwijl ik dit aan het typen ben begint mijn bloed alweer te koken. En moeten jullie nu nog het beste van al weten? Een paar uur later stond DIEZELFDE MAN weer aan het kraam van mijn ouders. Hij wou nog iets kopen.

Het lef.

Gisteren liep hij weer rond op de rommelmarkt waar ik met mijn ouders een kraampje had. Ze hebben hem aangewezen, maar voor ik besefte over wie het ging, was hij alweer uit het zicht. Het zou zijn beste dag niet geweest zijn, ik ben normaalgezien een heel vredelievend persoon maar voor hem wil ik mijn geen-geweld-principes gerust een paar minuten laten varen. Gelukkig bestaat er nog zoiets als karma, en karma haalt je uiteindelijk altijd in.

Ik wil deze blogpost eindigen met iets positief, dus hier is een foto van een bloem die lijkt op een paars mannetje met een piemeltje.

😀

FIJN WEEKEND!

Bron foto 1
Bron foto 2

Ik heb vandaag een gedragscode geschreven, die moet worden toegepast bij communicatie op 2dehands.be, als koper of verkoper. Omdat het duidelijk broodnodig is dat zoiets eens op papier wordt gezet.

Hierbij enkele basisregels:

• Start je (semi-)formele mailberichten met een begroeting. Het is niet zo moeilijk om de woorden “hallo”, “goeiedag”, of “beste” te typen. Zelfs “hey” is dik ok.
  Voorbeeld van hoe het niet moet: “Ik wil 15 euro geven. Ok?”

• Sluit je mail ook af met een slotwoord. “Groetjes” is een goede optie.
  Voorbeeld van hoe het niet moet: “Ik wil 15 euro geven. Ok?”

• Wacht geen volledige werkweek met te antwoorden op een (reactie op een) bod.
  Voorbeeld van hoe het niet moet: *doodse stilte*

• Als je als verkoper zelf géén vraagprijs of startprijs vermeldt, moet je ook niet kwaad zijn als mensen een laag bod doen.
  Voorbeeld van hoe het niet moet: “Proficiat jongen! U hebt me eens goed aan het lachen gekregen! WEET WAAROVER JE SPREEKT!!!! Deze fiets is het 10-dubbele waard.” (Dit is een écht voorbeeld van een mail die een vriend van mij terugkreeg nadat hij een bod deed op een fiets. Hij heeft een heel beleefde mail teruggestuurd, waarin hij afsluit met de woorden: “Ik ben wel blij dat ik u aan het lachen heb gekregen, en verder mag u uw fiets in uw gat steken.”)

• Waarderingen zijn belangrijk. Ik kijk zelf ook steeds naar de positieve of negatieve waarderingen voor ik iets van iemand koop of iets aan iemand verkoop. Als je een positieve waardering van een (ver)koper krijgt, en jullie transactie is inderdaad vlot en vriendelijk verlopen, geef er dan ook eentje terug.
  Voorbeeld van hoe het niet moet: “Oh, bedankt voor deze superlieve en vriendelijke waardering van onze transactie. Ik zal hier nu gewoon blijven zitten baden in trots en niets doen voor jou. Daag.”

• Sommige producten zien er misschien niet gloednieuw uit. Daarom heet de site ook 2dehands.be, de naam zegt het zelf. Verwacht geen splinternieuwe producten, zeker niet als ze verkocht worden zijn als “gebruikt”. Als je een nieuw product wil, dan ga je beter gewoon naar de winkel.
  Voorbeeld van hoe het niet moet: “Excuseer, ik heb gezien op de foto dat er een kleine minieme kras is op het oppervlak van deze salontafel van 60 jaar oud waarvan je duidelijk zegt dat je ze al 60 jaar dagelijks intensief gebruikt. Ik wil daarom mijn bod verlagen van 72 euro naar 72 cent, dat moet je wel begrijpen.”

• Deze laatste is de belangrijkste, en moet ten allen tijde nageleefd worden. DOE GEEN BOD OP MIJN BOEKEN VAN GAME OF THRONES EN ZEG NIET DAT JE ZE ZEKER METEEN WIL KOPEN EN VRAAG MIJN REKENINGNUMMER NIET EN ZEG NIET DAT JE HET MORGEN ZEKER ZAL STORTEN ALS JE EIGENLIJK NIET GEÏNTERESSEERD BENT EN LAAT MIJ DAN ZEKER GEEN VOLLEDIGE WEEK REMINDERS STUREN EN WIMPEL MIJ DAN NA EEN WEEK NIET AF DOOR TE ZEGGEN DAT JE DE EBOOKS ALS GEKOCHT HEBT. ZEKER ALS IK DAARDOOR EEN HOGER BOD VAN IEMAND ANDERS HEB AFGEWEZEN OMDAT IK AL EEN GESCHREVEN AFSPRAAK HAD MET JOU, EN ALS IK DIE PERSOON NADIEN DAN TERUG CONTACTEER HEEFT ZE DE BOEKEN AL BIJ IEMAND ANDERS GEKOCHT.
  Voorbeeld van hoe het niet moet: Ik denk dat dat wel duidelijk is nu?

Bij deze wens ik jullie een fijn weekend, en als er iemand geïnteresseerd is in de eerste vijf Engelstalige boeken van A Song Of Ice And Fire (beter bekend als Game of Thrones), dan kan je mij altijd een mailtje sturen 🙂

XO

Zoals gisteren beloofd, de foto’s van Poes Springsteen/de schattigste cat-burrito die jullie ooit zullen zien.

Please, no paparazzi!

Gastrol van mijn zondagnamiddagoutfit

O. M. G. Zo cute.

Dit is haar “ik doe alsof ik slaap maar als ge nog één foto durft maken bijt ik uw ogen uit”-look.

Als dit jullie dag niet kan goedmaken, dan weet ik niet wat dat wel kan doen hoor, jullie bende harteloze ijspegels.

Doei! xo

PS: O MY GOD STRAKS LAATSTE AFLEVERING VAN CORDON WAT GA IK NADIEN MET MIJN LEVEN DOEN OMG OMG OMG

Niet to Belgium, dat is al zeker. Gisteravond was het de eerste halve finale van het Songfestival, en we zijn niet geselecteerd om door te gaan naar de finale van zaterdag. Spijtig, maar ik kan er wel een beetje inkomen. Ik vond ons liedje geweldig, ik heb er zelfs voor gestemd vanuit het Sportpaleis tijdens de finale van Eurosong! Ja, dat lezen jullie goed, vanúit het Sportpaleis. Ik ben daar naar gaan kijken. Live. Ik ben een echte fan. Ook de single-versie die ze op de radio gespeeld hebben de voorbije weken vond ik goed. En als hij het ergens live bracht, kon hij mij steeds opnieuw overtuigen en ontroeren. Maar gisteravond was het maar matig. Axel was duidelijk héél zenuwachtig, en dat had een te groot effect op zijn stem en vertolking. Dat neemt niet weg dat hij van mij wel had mogen doorgaan, want tussen de liedjes die wél zijn doorgegaan zit heel wat baggershit. Ik had op mijn zelfgemaakte puntenlijst (dat lezen jullie weeral goed) tien landen aangeduid die van mij naar de finale mochten, en zelfs daar zaten een paar liedjes tussen die ik heel lage punten had gegeven maar toch moest meenemen om aan tien landen te geraken. Dus de zes (er waren 16 optredens in totaal) landen die ik niét selecteerde waren echt rot-, maar dan ook ROTslecht. En van die zes landen zijn er uiteindelijk vier toch doorgegaan. Vreemde votes hoor, Europa

Maar dat alles kan mijn party niet poopen. Ik ga donderdag weer kijken naar de volgende halve finale, en zaterdag zeker naar de echte grote show. Ik ben al heel mijn leven een diehard fan van het Songfestival. Mijn vroegste herinnering ervan is er eentje van toen ik amper vier of vijf was, en gezellig met mijn mama in bed op de tv in de slaapkamer van mijn ouders mocht meekijken. Ik heb toen heel het bed ondergekotst, omdat ik eerst een bord nasi goreng had binnengespeeld en meteen daarna een kom chocolade-ijs. Ik was duidelijk ook al van jonge leeftijd fan van ongezonde en gore combinaties voedsel. Ik kotste dus alles onder, maar dat was maar een klein obstakel in de avond. Van zodra mijn mama mij weer wat gefatsoeneerd had, waren mijn ogen meteen weer gericht op de tv die aan de muur hing. Sindsdien heb ik nooit meer een Songfestival gemist.

Toen ik nog thuis woonde keek ik samen met mijn ouders. Ik hoopte elk jaar dat ze die avond geen vrienden hadden uitgenodigd, omdat die altijd wilden praten tijdens de liedjes en praten tijdens de liedjes is een hoofdzonde in mijn Grote Boek Van Regels Tijdens Het Songfestival. In die tijd gebruikten we nog gewoon een kladpapier waar we een paar punten op noteerden. Sinds ik alleen woon is die ene avond in mei een hoogtepunt van het jaar geworden, ik kijk met mijn ouders én een grote hoop vrienden (die mijn Regels goed kennen en zich daar ook aan houden) en gebruik nu een echte puntenlijst waarvoor ik elk jaar hetzelfde word-sjabloon voor gebruik.

Ik weet dat veel mensen mij niet snappen. Ik weet dat veel mensen zich storen aan de kitsch, aan het ellenlange uitdelen van de punten, aan de landen die elk jaar hun 12 punten aan hetzelfde land cadeau doen,… Maar ik, ik geniet elk jaar opnieuw, en de laatste jaren zijn de shows op heel veel vlakken verbeterd. Goede en grappige tussenacts, vlotte presentatoren, een jurysysteem dat het allemaal wat eerlijker maakt,… En de liedjes zelf, tja, die blijven elk jaar hetzelfde. Je mag geen stuk of 40 kwaliteitsvolle popklassiekers verwachten. Ja, er is heel veel kitsch en glitter en glamour. Ja, af en toe is het kattenvals. En ja, soms zitten er ook pareltjes tussen (Euphoria, iemand?). Het Songfestival is en blijft het Songfestival, en als je het niet graag ziet dan moet je niet kijken. Maar ik doe dat wel. Met een ongekend enthousiasme, ook als België niet meedoet. En hopelijk wint er een van onze buurlanden, want dan ga ik volgend jaar live in de zaal zitten. Ik begin al een beetje te hyperventileren als ik er aan denk.

Om jullie (en mijzelf) al wat op te warmen voor de finale zaterdag, presenteer ik jullie de liedjes die mij het meest zijn bijgebleven van de voorbije jaren. Ik zou hier een lijst van 50 filmpjes kunnen zetten, maar dat ga ik jullie niet aandoen. Ik hou het bij drie. En Euphoria zet ik er niet bij, want dat heb ik daarnet al vernoemd. Maar dat mogen jullie er dus mentaal wel bijzetten. Kom zeg, dat wordt hier te moeilijk, gewoon kijken!

Deze klapper van de Roemeense Mihai Trăistariu (lang leve copy paste) eindigde vierde in 2006, en mijn sms zal daar zeker iets mee te maken gehad hebben.

Deze inzending van Griekenland van in 2010 wordt in gezin Voskosmos om de zoveel weken nog eens enthousiast spontaan gezongen, meestal tijdens de afwas of ’s morgens in de badkamer. Dit is geen grap. Ze stonden tijdens de puntentelling lang in de top 3, maar moesten zich uiteindelijk toch maar tevreden stellen met een achtste plaats.

Nog eentje uit 2006! Wat een vruchtbaar jaar. En ja, dit is Engels. Echt waar. Tina Karol en haar wit kleedje uit Oekraïne eindigden zevende. En zelfs na acht jaar eindigt ze nog heel hoog in mijn playlist van meest-afgespeelde-liedjes op iTunes.

Ziezo, ik ga stoppen met schrijven voor jullie door een overdosis in een Eurovisiecoma gaan. Ik zal proberen om de komende dagen over iets anders te schrijven. Ik zeg ‘proberen’ he!

Doei 🙂

Vandaag heb ik niet echt gestructureerde gedachten. Eerder een paar vragen, waar ik graag een antwoord op zou krijgen.

• Waarom moet ik tijdens de Zumba altijd superdringend plassen, terwijl ik net ervoor nog geweest ben? (Wel handig dat een van de dansjes op een liedje van de Kreuners is, ik hou het altijd in tot dan)

• Waarom heeft Walter Grootaers een succesvolle zangcarrière, terwijl hij eigenlijk niet echt kan zingen?

• Waarom hebben ze mij nog niet ingezet in het team dat moet zoeken naar die vermiste Boeing uit Maleisië? Ik heb de voorbije twee nachten dromen gehad over crashende vliegtuigen, mijn onderbewustzijn wil mij duidelijk iets vertellen.

• Waarom betalen mensen heel veel geld voor een zitplaats tijdens een concert, en gaan ze dan heel de tijd rechtstaan? Laat dat alstublieft niet het geval zijn vrijdag bij Justin Timberlake, O Concertgoden.

• Waarom heeft nog niemand mijn cd van Eurosong gekocht op 2dehands.be? Zo’n dumpingprijs zeg, wat een unieke kans!

• Waarom is het nog zo lang wachten tot de volgende aflevering van Cordon?

• Waarom heb ik het gevoel dat mensen die al sowieso graag hun kreeft levend koken of bakken, daar niet mee gaan stoppen door de acties van GAIA tegen Piet Huysentruyt? Die gaan eerder denken: “Oh dus ik moet die poten daar eerst aftrekken terwijl hij nog leeft, voor een betere smaak? Geweldig, bedankt om mij dit filmpje dat ik normaalgezien nooit had gezien toch te laten opmerken!”

• Waarom bestaat er nog geen onderneming die pannenkoeken aan huis levert? Of nog beter, waarom wordt pannenkoeken-aan-huis volledig genegeerd als partijpunt in de programma’s van de politieke partijen?

• Waarom mogen priesters wel in, aan, op of onder kinderen zitten zonder echte gevolgen, maar er zelf hebben is een schande?

• Waarom herinner ik mij amper wat ik gisteravond gegeten heb, maar kan ik wel de tekst van elk liedje dat ik ooit gehoord heb in mijn 26-jarig leven perfect meezingen?

• Waarom hebben de vorige eigenaars van ons huis iets verzonnen over bladeren die de regenpijn verstoppen toen we hen na een paar weken belden over een lek in de keuken, en niet eerlijk verteld dat het plat dak boven de keuken rot is?

Kleine samenvatting:

• En hierbij aansluitend nog eentje: waarom, O WAAROM, is er nog geen nieuwe reeks van Temptation Island?