Luiewijvenblog part IV

Dag luie vrienden! Ik heb al zo lang zin om nog eens een luiewijvenblog te maken, de laatste dateert alweer van twee maanden geleden. Maar om een of andere reden kwam het er niet meer van. Niet dat ik geen links heb verzameld heb hoor, o nee, ik heb een hele map vol interessante en grappige dingen die ik de voorbije weken vond op het w-w-web. Maar ik kwam er niet toe om ze in een blogje te gieten. Te lui zijn voor een luiewijvenblog, hoe meta is dat? Maar vandaag ga ik zo veel links en filmpjes naar jullie hoofd smijten dat jullie er van gaan duizelen. Maar dat mag, want het is vrijdagavond en dan heb ik liever dat jullie duizelen van mijn links dan van honderd pinten op café. Saaie pieten die geen wilde plannen hebben vanavond en nu al hun pyjama aanhebben en van hun theetje nippen, put your hands up in the air like you just don’t care! En klik op deze links, dat ook.

  • Deze twee nieuwsankers vervelen zich niet tijdens de reclame, dat is duidelijk. Hoe lang zouden ze hier op geoefend hebben? En krijgen jullie ook visioenen van Martine Tanghe en Jan Becaus in hun plaats?
  • Katten zijn geweldig. En mannen die van katten houden zijn ook geweldig (sommige toch, misschien hield Hitler ook van katten en dan gaat deze vergelijking niet op). Gooi er nog wat alcohol tegenaan, en je krijgt een filmpje van zatte mannen die liefdevol praten over hun kat. Love it.
  • Ok genoeg gelachen, nu gaan we bleiten, joepie! Alzheimer is een vreselijke ziekte, gelukkig ben ik er zelf nog niet mee geconfronteerd want ik weet niet of ik het zou aankunnen als iemand die mij dierbaar is mij opeens niet meer herkent. Het kan stom klinken, maar mijn ogen gingen pas open toen ik een paar maanden geleden in 2013 René zag worstelen met het verzorgen en liefhebben van zijn vrouw. Dat vond ik toen zo pakkend, het thema heeft mij sindsdien niet meer losgelaten. Daarom wordt mijn hart blij van filmpjes als dit:

  • Ok, droog jullie ogen en herpak jullie. *geeft jullie een klets rond jullie oren* HERPAK JULLIE ZEG IK! Ok, goed. Deze fotograaf leerde ik een paar maanden geleden kennen op een blog waar ik de naam niet meer van weet, en ik werd betoverd door zijn foto’s. Zijn naam is Oleg Oprisco, en hij maakt de meest feeërieke en dromerige portretten van pijnlijk mooie meisjes. Dit zijn nog maar een paar voorbeelden, maar als je hem zoekt op Google vind je nog veel meer van zijn werk.
  • We blijven in de categorie fotografie met de volgende Instagram-volgtip: Charlotte Van den Berg. Jullie weten al een tijdje dat ik een voorliefde heb voor Amsterdam, en zij weet heel goed hoe ze de mooiste kantjes van de stad moet naar voor laten komen. Ze geeft zelf ook regelmatig volgtips, handig!
  • Als jullie een beetje zijn zoals ik, dan zijn jullie nu al aan het nadenken over wat je dit weekend allemaal gaat eten. Dit reclamefilmpje van M&S doet mij een beetje denken aan de intro van ‘Van Vlees en Bloed’ maar dan op speed, en wordt terecht omschreven als Food Porn. Dat eigeel, kwiiiijl.

  • De Duitsers kunnen niet alleen goed nationale ploegen van het gastland vernederen in het WK voetbal, ze hebben ook goede ideeën voor op de werkvloer. Of beter gezegd voor naast de werkvloer. Zo’n mailverbod na de werkuren lijkt mij een hemels idee op papier, hoewel ik twijfel aan de haalbaarheid ervan in het echte bedrijfsleven. Van zodra één iemand zich er niet aan houdt is het hek van de dam voor de rest. Net als dat geweldige idee van meer productiviteit te creëren door maar een paar mailmomenten per dag in te bouwen. Als ik dat in de praktijk zou uitvoeren in mijn job zou mijn baas niet zo blij zijn denk ik. “Vos, heb je mijn mail niet gezien om mij dat document te komen brengen in het directiecollege?” “Oh nee, dat was om 14u05 en mijn volgend mailmoment is pas om 16u.”
  • Dit koppel doet dezelfde pose van een kus opnieuw en opnieuw, met verschillende achtergronden. Klinkt melig maar is eigenlijk heel mooi. Ik zou het ook proberen als ik ook zo lenig zou zijn. Maar spijtig genoeg zou het resultaat bij mij en Het Vriendje eerder een collectie foto’s van ons op de grond met gebroken botten zijn. Ook origineel anders.
  • Het volgende filmpje duurt een kwartier, maar ik garandeer jullie dat het geen verloren kwartier van jullie leven zal zijn. Ik zou hele dagen naar filmpjes van mensen onder verdoving kunnen kijken, en dit staat toch wel zeker in de top 5. Ik hoop dat Bruno Mars dit ook al gezien heeft, zodat hij kan zien hoe hij een jongen zo hard heeft geraakt met de teksten van zijn liedjes. “I should have bought her flowers mom” 😦

  • Nog eentje om het af te leren: ik ben nummer 11. En Het Vriendje is nummer 6. HAHA.

Geniet van jullie weekend XO

Luiewijvenblog part III

Vandaag ben ik een Lui Wijf. Vooral omdat ik straks naar de Zuidfoor ga met mijn BFF, en ik moet al mijn krachten daarvoor sparen. Ik mag niet te veel intellect opeens verspillen, ik moet nog genoeg overhouden om straks tactische zetten te kunnen bedenken om zo veel mogelijk muntjes naar beneden te laten vallen. Of om een afleidingsmanoeuvre voor de tegenspelers te kunnen bedenken in het paardjeskraam. Hoog tijd voor een Luiewijvenblog. ’t Is weer om te lachen en te bleiten hoor jongens.

  • We gaan beginnen met het bleiten. Dan zijn we daar al vanaf he. Eergisteren is Robin Williams gestorven, en het is de allereerste keer dat het overlijden van een beroemdheid mij zo heeft geraakt. Nu moet je niet denken dat ik een hart van steen heb, natuurlijk raakt het mij altijd als er iemand sterft, beroemd of niet. Maar deze keer voelde het anders. Robin Williams stond voor mij gelijk aan mijn jeugd, en ik zal nooit meer op dezelfde manier naar Hook kunnen kijken. En ik geloof ook dat hij een écht goed mens was, dat lees je ook in de getuigenissen en afscheidsteksten van mensen die hem gekend hebben. Van alles wat ik de voorbije dagen over hem gelezen heb, zal dit artikel over Koko de aap mij het meest bijblijven. Zeker naar het filmpje kijken ook. (Wat je trouwens zeker niét moet doen, is sommige negatieve reacties op zijn dood lezen. De ronduit onwetende reacties – “Wat heeft iemand met zoveel geld en zoveel fans nu om ongelukkig over te zijn?” – zijn een heel duidelijk signaal dat er over heel de wereld meer moet geïnvesteerd worden in sensibilisering en uitleg over depressie.)
  • Niet echt iets wat ik gelezen heb op internet, maar toch: jullie moeten allemaal nu meteen op dit moment onmiddellijk het spelletje Two Dots downloaden op jullie smartphones. Als jullie daarna in de Two-Dots-rehab moeten zal ik de rekening wel betalen. De vrienden die mee waren op chirokamp speelden dit constant. Ik kon niet meedoen met de hype, want ik had mijn smartphone thuisgelaten. Ik huiver trouwens nog steeds een beetje bij de herinnering aan tien dagen offline zijn. Ik heb Two Dots een paar dagen geleden dus toch geïnstalleerd. Er is maar één woord voor, en dat rijmt op schmerslaving.
  • Als je Harlow en Sage nog niet volgt op Instagram, moet je dat NU doen. Of nadat je Two Dots hebt gedownload, kan mij niet schelen. Maar doe het wel.
Ter info: dit zijn Harlow en Sage. Ja. Volgen dus.

Ter info: dit zijn Harlow en Sage. Ja. Volgen dus.

  • Over Instagram gesproken, deze achter-de-schermen-vergelijkingen zijn de max. Ik heb nog niet zo lang Instagram, maar ik herken mijzelf er al en beetje in. Zo heb ik een paar dagen geleden een foto gepost van Poes Springsteen die op mijn deurmat zat. Heel schattig, maar je moet wel weten dat ik daar tien minuten heb gestaan, met mijn jas nog aan, wachtend tot Poes maar in de juiste positie op de mat zat. Ik zou willen zeggen dat ik haar helemaal niet heb gedwongen, en dat ik haar zéker niet 30 keer opnieuw op de mat heb gezet en haar dan een beetje op haar buik heb gedrukt. Maar dan zou ik liegen. Oeps.
  • Dit is echt de harde realiteit. Als ik 1 ding zou kunnen wensen in de wereld, dan zou ik eerst ontelbare wensen wensen. Ja, ik ben zó iemand. En dan zou ik wensen dat een slaatje als lunch echt zou vullen. Rotslaatjes.
  • Wat zeggen jullie? Jullie hadden nog niet genoeg gebleit met Robin Williams en aap Koko? Ok dan, als jullie het echt per se willen; JK Rowling heeft een brief geschreven naar een meisje dat heel haar familie verloren is in een vreselijk drama. Als Dumbledore.

Graag gedaan.

Tot zondag!

XO

 

Bron foto H&S

Luiewijvenblog, part II

Ik ben terug in het land van de levenden! Ik was nooit niet-levend, maar digitaal en technologisch ben ik wel eventjes morsdood geweest. Tien dagen geen internet, dat is echt afkicken. Ik durf eerlijk toegeven dat ik echt verslaafd ben aan internet. Nee, misschien niet aan het internet zelf, maar eerder aan het idee dat alles meteen bereikbaar is en dat je door één simpele klik alle informatie van de wereld aan je voeten hebt liggen. Als je een woord niet snapt, wil weten waar je die ene acteur nu weer van kent, wil zien hoeveel minuten de trein nu weeral vertraging heeft, je afvraagt hoe je in twee minuten tijd een tent kan opvouwen,… Het kan allemaal razendsnel opgezocht en opgelost worden. Onze jonge (of minder jonge hoofden, ik discrimineer niet) zitten door het wereldwijde web propvol info en kennis. Ik wil zeker niet beweren dat de internetgeneratie slimmer is dan de vorige, want veel van de kennis die we online vinden bestaat uit nutteloze feitjes. Maar het is wel verdomd makkelijk he.

Ik ben nog te moe en te lui om een volledig verslag te maken van het afgelopen chirokamp, hopelijk ben ik wat meer in vorm tegen de zzzamenvattende zondag van deze week. Maar wat ik wel al kan doen, is een luienwijvenblogske maken. Wat zeg ik, ik maak er bij deze een officiële rubriek van. Because I can. I GOT THE POWER (gelieve het woord “power” uit te spreken als “powah”). Hou u vast aan de virtuele takken van de online bomen, want hier komen de dingen die mij de afgelopen dagen het meest zijn bijgebleven!

  • Ik ben heel blij met mijn nieuw bureautje, maar ik zou toch niet kwaad zijn als iemand mij deze laptoptafel zou geven. Is het sociaal aanvaard om een beetje amoureuze gevoelens te hebben voor een stuk meubilair?
  • De tien geboden voor het winkelen in een supermarkt. So true. Vooral nummer 6, maar die regel zou zich niet mogen beperken tot de supermarkt. Meer respect voor de persoonlijke bubbel, daar zou ik nog voor op straat komen! (Ik krijg nu trouwens beeld van een betoging voor meer personal space, met mensen die allemaal op armlengte van elkaar lopen, bwahaha).
  • Mijn mama is keihard schuldig aan nummer 5 van deze lijst sms’jes die je sowieso ooit al van je mama gekregen hebt. Geen komma’s, geen punten, en zinnen van drie sms’en lang. Soms typt ze zelfs letterlijk “hier moet een haakje staan maar ik kan dat niet typen want ik weet dat niet staan”. En ze sluit ook meestal af met “mama”. Alsof ik geen moeite doe om haar nummer op te slaan in mijn gsm. Haaaa, mamaatjes, een eeuwige bron van liefde en entertainment.
  • Als ik voor de rest van mijn leven nog maar één soort filmpjes mag zien, laat het dan in godsnaam die zijn van mensen die hilarisch worden onder verdoving.

  • Ik heb Annelies en haar strijd tegen haar ziekte en de administratie daarrond al eens vermeld in een vorige post. Onlangs kreeg zij goed nieuws over haar uitkering, oef, maar toch blijf je na het lezen van haar verhaal nog met een wrange nasmaak zitten. Waarom kan het niet allemaal menselijker, waarom moeten er nog eens getrapt worden op mensen die al in de put zitten?
  • Als je een keer goed wilt wenen (en dan heb ik het over écht wenen he, met echte tranen en snot en niet meer kunnen ademen), lees dan vooral het relaas van deze hond van zijn laatste dag op aarde. Gelieve dit niet te doen op het werk, want dan ga je een kwartier op het toilet moeten gaan zitten voor je terug onder de mensen kan komen. Geloof mij maar op mijn woord.

Tot zondag! XO

Luiewijvenblog

Liefste lezertjes,

Deze week heb ik twee dingen verwaarloosd die mij heel na aan het hart liggen: jullie, en mijn digicorder.

Je zou denken dat het leven wat vertraagt en kalmer wordt van zodra de zomer komt piepen, maar niets is minder waar de laatste dagen. Ik ben deze week op restaurant gegaan, naar de kermis geweest (duh), op babybezoek geweest, mijn nagels gaan laten doen, en vanavond ga ik zwemmen, naar een verjaardagsdrink én naar de cinema. En in het weekend heb ik weer een etentje, moet ik Het Vriendje helpen met het huis opruimen en ga ik een dagje naar de zee. Da’s kunnen he. Amai seg, dat gaat nogal een Zamenvattende Zondag worden deze week. Hopelijk is de wedstrijd van de Belgen zaterdagavond niet zo spannend als de vorige, want dan ga ik heel de zondag in foetushouding moeten liggen bijkomen.

Maar soit, ik heb mijn blogje dus een beetje verwaarloosd deze week. En vanavond heb ik eigenlijk ook maar een klein beetje tijd voor ik naar mijn drie activiteiten vertrek. Daarom doe ik vandaag aan luiewijvenbloggen. Ik heb het al eens gedaan, een paar weken geleden, en eigenlijk vind ik dat best wel leuk. Zo kan ik de dingen die ik doorheen de week tegenkom, maar die niet belangrijk of groots genoeg zijn om een volledige post over te schrijven, toch delen met jullie. Misschien maak ik er wel een rubriekje van. Hmmm.

Hierbij dus de LUIEWIJVENBLOG, a.k.a. dingen die ik deze week de moeite vond op het interwebs!

  • Op deze site kan je zien hoe oud je exact bent, en hoe dat zich verhoudt tegenover de wereldgeschiedenis en belangrijke gebeurtenissen. Het coolste is dat je kan zien wanneer je exact 10 000 (of een ander veelvoud daarvan) dagen oud bent. Ik heb dat alvast in mijn agenda gezet. Hoe meer ik mijzelf schaamteloos kan vieren, hoe beter.
  • Onlangs ontdekte ik een blog die meteen bij mijn favorieten vloog: Indieberries. Ché woont in Londen maar is oorspronkelijk afkomstig van Zuid-Afrika. Ze maakt comics bij haar blogposts, en is ronduit hilarisch. Ze kan absoluut niet koken, en wat ze daar hier over schrijft deed mij tranen met tuiten lachen. Klik vooral ook door naar de kookrampen waar ze het over heeft.
  • Dit slaatje ziet eruit alsof ik het zelfs zou kunnen maken. Met de uitzondering dat ik écht niet zelf rode bieten ga beginnen afkoken. Ain’t nobody got time for that.
  • Kennen jullie ‘Dilemma’ nog, van Nelly en Kelly Rowland? Er zit een hilarisch detail in die clip. Kelly toch!
  • Dit filmpje. WTF. Het meest indrukwekkende is dat de vrouwen nog het bést geïmiteerd worden.

  • Fluweelmijten hebben een heel aparte visie op romantiek. Iets met huisjes bouwen en vrouwtjes die zichzelf bevruchten. The Oatmeal maakt er een comic over die tegelijkertijd vertederend en angstaanjagend is.
  • En een dikke pluizige kat om mee te eindigen. Nu moet ik ook een hangmat kopen voor die van ons he, dedju.

Tot zondag! xo

Gelieve uzelf in stilte bezig te houden

Boodschap van algemeen nut: door het mooie weer en het bijhorende bbq’en bij mijn ouders wordt de Zamenvattende Zondag van deze week een dagje verzet. Maar omdat ik jullie niet volledig aan jullie lot wil overlaten, krijgen jullie van mij andere lectuur/bezigheidstherapie.

Ziehier, de vijf dingen die mij deze week het meest geboeid hebben op het interwebs!

1. Een klein manneke dat zijn middagdutjes altijd samen met zijn puppy doet. Smelt.

2. Een heel straf verhaal van Bill Bennett. Bill wandelde een jaar geleden op zijn eentje naar Compostela, en dat is hem toen zo meegevallen dat hij het een paar weken geleden terug deed, maar dan als heuse tourbegeleider. Daarna trok hij voor een vakantie naar Ierland, en daar maakte hij iets heel geks mee. Kippenvel!

3. Dit. Filmpje. Is. Het. Beste. Ever. Geluid opzetten en kotsen van het lachen.

4. De 100 meest belangrijke kattenfoto’s ooit. Je scherm aaien, dat is geen schande hoor. Ik doe dat ook.

5. Een schandalige beschrijving van hoe een beetje menselijkheid een wereld van verschil zou kunnen maken. Ik volg Annelies al een tijdje op haar blog en op Twitter, en ik heb onnoemelijk veel bewondering voor haar en haar dagelijkse strijd.

Geniet nog van jullie zon-dag. (Wow, hoe flauw was deze woordspeling? Wees blij dat ik vandaag geen lange tekst moet schrijven, het niveau zou beneden alle peil zijn.)