Luiewijvenblog part IX

O lordy lordy het is weer tijd voor een Luiewijvenblog. De negende al. It’s a christmas miracle! En weten jullie wat ook een christmas miracle is? Mijn haar. Ik weet dat het onbeleefd is om te stoefen maar mijn haar ligt vandaag echt bangelijk goed. Omdat dat bijna nooit het geval is, mag ik er wel eens over opscheppen. En het is letterlijk een geval van I woke up like this. Ik had mijn haar gisteren in een losse dot gestoken om naar de zumba te gaan, en toen ik vanochtend wakker werd was het getransformeerd in de beste messy bun die ooit op aarde heeft bestaan. Ok dat is misschien een beetje overdreven, maar ’t is toch echt geslaagd. Zit ik hier nu trouwens echt over messy buns te praten? Chance dat ik te dik ben voor superskinny broeken, want anders zou mijn hipster-alarm weer tilt slaan. Misschien is het tijd om over te gaan tot de orde van de dag, voor ik begin te praten over polaroids en bio moestuinen.

  • Nog een andere guilty pleasure van mij (buiten mijn haar niet kammen ‘s morgens): schetenhumor. En dit verhaal over een per-ongeluk-protje op een eerste date is een van de bovenste plank.
  • Weten jullie op wie ik stiekem een beetje verliefd ben? Hoewel, er is niets stiekem aan, heel de wereld mag het weten. Op Paul Rudd. Mike (aka Crap Bag) in Friends, Pete in Knocked Up, Peter in I Love You Man, Danny in Role Models,… Hij speelt in elke serie en film ongeveer hetzelfde personage, maar van mij mag hij dat blijven doen tot in het einde der tijden. En hij is niet alleen knap, schattig, lief, sympathiek, grappig, hij kan ook nog eens geweldig dansen. Ahem.
  • Lazen jullie vroeger ook de Kippenvel-boeken?! Ik zeker wel, en ik herinner er mij nog twee heel levendig. Eentje ging over een groep jongeren die polaroids (nu ben ik hier toch met mijn polaroids) namen van elkaar en merkten dat sommige dingen niet op de foto verschenen. En die dingen gingen dan nadien toevallig dood! En dan was er nog een verhaal waar ik bijna niets meer van weet, behalve dat het eindigde met de geest van een vrouw achter een bureau in een klaslokaal. Ik moet alweer bijna in mijn broek plassen als er terug aan denk. Waarover zouden deze boeken nu gaan, als ze gericht zouden zijn op ons, de millenials (wat een kutwoord ook)? Dit artikel heeft er een hilarisch antwoord op.
  • Ik heb tijdens de kerstvakantie nog niet al te veel gepland. Ik wil de dingen gewoon op mij laten afkomen en niet bang worden van mijn volgepropte agenda. Maar ik heb toch een to-do-lijstje gemaakt, met daarop een paar kleine dingen die ik op mijn eigen tempo kan doen maar die toch in orde moeten gebracht worden. Eén van die dingen is het uitkuisen van onze kleerkast die op de badkamer staat. Vroeger was die perfect ingedeeld, en namen mijn sportkleren maar een kleine lade in beslag. Maar dit jaar heb ik mij volledig laten gaan in het bijkopen van zogenaamde ‘active wear’, en ik krijg die kleine lade bijna niet meer dicht. Tijdens het opkuisen kan ik dit clipje opzetten op de achtergrond.

  • The Oatmeal kwam onlangs met een ingenieus idee dat echt wel een verschil zou kunnen maken als het wat meer verspreid en bekend zou worden. Het is heel simpel: geef je binnenhuiskat een oranje accessoire. Als je dan buiten op straat een kat ziet lopen met iets oranje rond haar nek, dan weet je zeker dat ze ontsnapt is en dat iemand haar op dat moment zoekt. Ik heb zelf ook al veel momenten gehad waarop ik een hond of kat wat verloren zag lopen, maar niet wist of het beestje écht kwijt was of gewoon een buitendier was. Dat oranje detail zou dat wat duidelijker maken. En omdat het nu eenmaal The Oatmeal is, hoort hier een typische comic bij.
  • Dingen die iedereen doet zonder het te beseffen. Ja, ja, zo hard ja. Vooral voor tv eten en pas aan je eten eten kunnen beginnen als je een perfect programma hebt gevonden om op te zetten. En je haasten op het zebrapad als iemand stopt om je te laten oversteken. Ja, ja, ja. En hier nog een gelijkaardig lijstje!
  • Op 1 januari zijn Het Vriendje en ik 7 jaar samen, en gisteren was het exact 13 jaar geleden dat we elkaar leerden kennen. Ik krijg na al die tijd nog vlinders in mijn buik voor hem, maar we hebben natuurlijk ook onze eigen gewoontes en routines gecreëerd. Niet elke dag moet zot zijn. Soms is in onze joggingbroek vredig naast elkaar zitten, terwijl hij muziek luistert en ik door mijn Twitterfeed scroll, al genoeg. En dan is af en toe eens een binnenpretje delen met elkaar of een kneepje in elkaars hand genoeg om te weten dat het nog goed zit. Deze illustraties zijn een perfect voorbeeld daarvan.
  • Ik merk dat er heel veel Buzzfeed-links zijn deze keer. Sorry hiervoor, maar Buzzfeed is nu eenmaal een bodemloze put van entertainment. Om het goed te maken een filmpje over een kat die teruggevonden tijdens een interview. Misschien moeten jullie er wel een beetje van wenen. Alweer, mijn excuses.

Tot snel, luie wijven en venten!

XO

Advertenties

Luiewijvenblog part VIII

Normaalgezien zou er hier nu een Zamenvattende Zondag staan. Maar zoals ik vorige week aankondigde, heb ik van de ZZ een tweewekelijkse in plaats van wekelijkse date gemaakt. Deels om wat meer interessante dingen te kunnen vertellen (in twee weken gebeurt er nu eenmaal meer dan in eentje), maar vooral om mij meer te kunnen concentreren op de andere posts. En weten jullie wat al lang geleden was? Luie! Wijven! Blog! Olé! Hieronder een paar links om de laatste uren van het weekend mee te verkwisten, of om morgenvoormiddag te lezen op kantoor om nog even alle to do’s uit te stellen. Enjoy 🙂

  • Twitter is vaak een humoristisch goudmijn. Het enige probleem is dat je moet weten waar je moet gaan zoeken. Het aanbod aan hilarische twitteraars om te volgen is groot, heel groot, en je wil ook niet heel de dag bezig zijn met je tijdlijn bij te houden. Gelukkig houden sommige mensen zich bezig met de pareltjes te scheiden van de zwijnen. Euhm. Ik denk niet dat dat het juiste spreekwoord is. Soit, met dank aan Kate Bear om regelmatig de leuke tweets van de afgelopen weken te selecteren.
  • En nu we het toch over Twitter hebben; een van de meest schandalige verhalen van de afgelopen week was dat van Mohamed Ouaamari, die werd gearresteerd om een onschuldige tweet die volledig uit de context gehaald werd. Ik werd echt misselijk toen ik hoorde wat hem overkomen was. Zijn we opeens niet meer Charlie? Ik trek mij normaalgezien niets aan van het big-brother-is-watching-you-gevoel, omdat ik van mening ben dat je niets hoeft te vrezen als je niets te verbergen hebt. Maar als zoals iets al kan gebeuren, waar zijn we dan mee bezig?
  • Dit ben ik tijdens een dessertenbuffet op een trouwfeest. Of tijdens een kaasavond. Of tijdens het avondeten. Ok ok, dit ben ik op elk mogelijk moment dat er eten voor mijn neus komt te staan.

  • Amelia Diamond schreef een geweldig relativerend stuk over waarom avocado-toast de Oprah van Instagram is geworden. Die titel alleen al. Ik beken, ik heb mij ook al schuldig gemaakt aan de obligatoire toast-foto op Facebook. En bij die van mij lag er zelfs nog een spiegelei op. So basic.
  • Ok, zijn jullie door de vorige twee links al een beetje bekomen van de twitter-rel? Goed, dan laat ik jullie nu weer een ander spectrum van emoties zien. Dit lang artikel vertelt het verhaal van een vrouw die verkracht werd door de man van haar zus, en hier zelf voor gearresteerd werd. En het wordt nog erger, veel erger. Het is een artikel waar je je tijd voor moet nemen. En je haalt er best ook iets van oud servies bij, want als je klaar bent ga je de nood voelen om iets stuk te smijten.
  • Een open brief naar de eigenaars van die kleine huisjes die je zo vaak op Pinterest ziet passeren. “Where is the bed?? Do you have friends and family? ANSWER ME!” :’D
  • Als je denkt aan een wereldkaart, dan denk je meteen aan de standaard kaart die we allemaal kennen van in de les aardrijkskunde. De VS aan de linkerkant, Europa ergens in het midden, Oceanië mooi rechts onder,… Daarom is het zo interessant om deze afbeeldingen te zien. Superinteressant, maar wel eventjes een stevige mindfuck.
  • En om af te sluiten een filmpje van een oude man die liefdevol zingt voor zijn zieke vrouw ❤ Ik zou willen zeggen dat ik hier niet mee heb moeten wenen in een bijna vol bureau op het werk, maar we weten allebei dat dat een leugen zou zijn.

  • En seg, als jullie ook graag eventjes wenen door de wirwar van emoties waar ik jullie vandaag heb doorgesleurd, dan weet XOjane waar je dat het best kan doen.

Tot volgende week! XO

Luiewijvenblog, part VII

Ik weet niet wat jullie gaan doen dit weekend, maar bij mij zitten zaterdag en zondag vol met ontbijten, brunchen, kermis en proberen de eerste vier Mission Impossibles te zien omdat we maandag naar de vijfde gaan en ik er nog geen enkele gezien heb. Oh, en ergens tussendoor gaan we ook nog proberen een fietszoektocht te doen én te winnen. Dus als er iemand een paar uren extra per dag zou kunnen toveren, dat zou vriendelijk zijn. Misschien hebben jullie niet zo’n druk weekend, of zeggen jullie tegen alle weekendplannen dat ze je gat kunnen kussen omdat je liever in de zetel hangt? Dan heb ik wat entertainment klaarstaan. Het is weer luiewijventijd!

  • Ik heb een nieuwe kookblog ontdekt: Bev Cooks. Ik specifieer dat het een kookblog is, maar dat is eigenlijk niet zo belangrijk. Ik volg haar niet omdat ik haar recepten zo graag wil maken of omdat haar foto’s zo mooi zijn (wat allebei ook wel waar is), maar vooral omdat ze motherflippin’ hilarisch is. Op vrijdag schrijft ze in de categorie Friday Flotsam niet over eten of koken, maar gewoon over random dingen die gebeuren in haar leven. En ze doet dat op zo’n humoristische manier dat ik al eens zo hard heb moeten lachen dat er een snotje op mijn computerscherm vloog. Ik wou dat dit maar een grapje was.
  • The hills are alive en dat zullen we geweten hebben. The Sound of Music bestaat dit jaar exact 50 jaar en dat wordt over heel de wereld gevierd met specials en documentaires. En jullie weten al lang dat ik een grote fan ben, mijn avonturen in Salzburg waren een kleine hint. Een van de docu’s die ik het liefst wou zien was die van Diane Sawyer (zij deed ook hét gesprek met Caitlyn Jenner), maar ik vond nergens een goeie link. Tot vorige week. Jongens en meisjes, maak jullie klaar voor 41 minuten liedjes, feitjes van achter de schermen en een nog steeds prachtige Julie Andrews. Julie Andrews is een van die mensen waarvoor ik sociaal verlof ga moeten aanvragen als ze ooit komt te gaan. Net als Alan Alda. En, ik word al niet goed bij de gedachte alleen al, Oprah. (Spijtige update: onderstaand filmpje werd van YouTube gehaald, wegens schending van de auteursrechten. Oeps. Maar als je op YouTube zoekt naar “sound of music Diane Sawyer” kan je de docu nog bekijken, in stukjes. Maar zegt niet dat ik het gezegd heb.)

  • Al een beetje klaar met lachen met de vrijdagse schrijfsels van Bev Cooks? Goed, dan beginnen we gewoon opnieuw. A day in the life of Pinterest uit de New Yorker van Monica Heisey is een geweldige weergave van hoe perfect en vooral angstaanjagend een Pinterest van vlees en bloed zou zijn.
  • Als jullie mij al een tijdje volgen, dan weten jullie dat ik regelmatig luiheid tot een kunst verhef. En als je pas vanaf vandaag meeleest: aangenaam, ik ben Vos en ik ben een luie drol. En omdat Lianne veel beter dan ikzelf kan verwoorden waarom dat helemaal geen slechte eigenschap is, laat ik het over aan haar.
  • Een paar weken geleden was #unpopularopinion trending op Twitter. Allerlei meningen die ingaan tegen de stroom kwamen naar boven: mensen die Friends een slechte serie vinden, vrouwen die Ryan Gosling maar niets vinden, een paar enkelingen die niet graag pasta eten,… Vooral blasfemie dus. Eentje dat ik zou kunnen geplaatst hebben is: ik vind Harry Potter een eikel. Niet de boekenreeks hoor, mijn liefde en trouw daarvoor kent geen grenzen. Het gaat over het personage. Er verscheen deze week ook een artikel over op Buzzfeed. “Do some yoga, Harry” is nu al een van mijn lievelingszinnen van het jaar. En ik weet dat het vandaag zijn verjaardag is en dat ik dus waarschijnlijk zal branden in de hel hiervoor. Maar dat is niets vergeleken met hoe hij Dobby soms behandelde #sorrynotsorry
  • Instagram-volgtip! Lilothehusky is een account van Lilo (duh) de husky (duuuuh), maar sinds een paar maanden heeft Lilo een vriendje: Rosie. De familie adopteerde de kleine kitten en voeden haar samen met de groep honden op. Wat leidt tot foto’s als onderstaande. Rosie heeft sinds deze week ook een rugzakje dat ze draagt als ze op verkenning gaat. Als jullie mij eventjes willen excuseren, ik moet een hartaanval-wegens-te-schattig gaan krijgen.

Made everyone brand new button bandanas!😍 How does the crew look?😉 #liloandrosie

A post shared by 🐕Lilo 🐕Infinity & 🐈Rosie (@lilothehusky) on

 

  • Ik zei daarnet al dat ik dit weekend naar de kermis ga. De eerste en zeker niet de laatste keer Zuidfoor van het jaar, jippie! Hoe leuk en verslavend de kermis ook is, mijn portemonnee is er niet zo blij mee. En dan zijn kortingsbonnen héél handig om niet volledig failliet te gaan. Deze zijn nu voor de Zuidfoor maar je vindt ze op dezelfde site het hele jaar lang voor alle grote kermissen. Graag gedaan!
  • En dan zijn we aangekomen bij de smakelijkste links van deze luiewijvenblog. Als ik een verantwoord dinertje zou moeten geven, dan zou ik als voorgerecht deze avocado-soep serveren, als hoofdgerecht deze stamppot van zoete aardappel, en als dessert zou ik gezonde brownies bakken. Als ik een onverantwoord (en dus veel leuker en gezelliger) dinertje zou geven dan zou ik gewoon zes van deze Nutella-kaastaarten bakken en mijn gezicht daarin laten vallen en daarna zachtjes maar bevredigd wegglijden in een suikercoma.

Oh, en dan nog iets wat totaal naast de kwestie is maar waar ik aan moet denken omdat Tokio Hotel op de radio is. Een paar jaar geleden, toen die groep nog superpopulair was, had mijn papa via de radio concerttickets gewonnen. Hij wist niet dat dat een groep was, en dacht dus dat hij een reis naar Tokio gewonnen had. HAHA! Goeie tijden.

Tot zondag XO

Luiewijvenblog part VI

Geen nood, stop met panikeren, ik leef nog! Ik had het vorige zondag veel te druk met uitslapen van een trouwfeest waardoor ik pas om half vijf in mijn bed lag, en ’s avonds had ik een romantisch diner met Het Vriendje om te vieren dat het exact 12 jaar geleden was dat we elkaar voor de eerste keer zagen. En tussendoor gingen we nog een gelukkige moedertjesdag wensen bij onze beide mama’s. Dus er bleef simpelweg geen tijd meer over om een ZZ te schrijven, mijn oprechte excuses. Ik hoop dat ik het kan goedmaken met een nieuwe luiewijvenblog, waar ik met jullie deel waar ik de voorbije weken heel hard mee moest lachen/wenen/nadenken.

  • Een van mijn vroegere medestudentjes is opnieuw beginnen bloggen, juicht ende jubelt! Ze deed het een tijdje geleden al, maar nam dan een welverdiende pauze, onder andere om een baby uit haar lijf te duwen. Ik had haar €50 euro beloofd als ze hem North West zou noemen, maar ze ging de uitdaging niet aan. Nog altijd spijtig. Ze heeft een heel vlotte en scherpe pen, en zal je zeker doen gniffelen. Welkom terug in de blogosfeer My Little Phony!
  • Ik hou van Buzzfeed, elke dag krijgen ze mij wel op de een of andere manier aan het lachen. En de persoon die daar het meest in slaagt is hun compleet geschifte redacteur Matt Bellassai. Tot kort moest hij zijn hilariteit beperken tot 140 tekens op Twitter of zijn lijstjes voor Buzzfeed, maar sinds een paar maanden heeft hij ook een heuse blog waar hij zichzelf volledig kan laten gaan. Ik heb al tranen met tuiten gelachen met zijn idee over hoe Oprah haar dag spendeert, en over wat hij zou meemaken als hij de Oregon Trail (een route van 3400 kilometer die pioniers in de 19de eeuw aflegden om een nieuw leven op te bouwen) zou moeten afleggen. Simpelweg een van de grappigste mensen op het hele internet.
  • Ik weet dat dit al een paar maanden oud is, maar ik ben er eigenlijk nog altijd niet over en ik vraag mij nog regelmatig af hoe het nu met die zwaan zou zijn 😥
  • Soms willen we stiekem allemaal zoals Gunther Holtorf zijn.

  • Eens iets anders dan een gewone link, maar wel iets dat een leven kan redden: de Rea-app van de Belgische Cardiologische Liga. De app toont je in een noodgeval waar je de dichtstbijzijnde defibrillator kan vinden (wel je locatievoorzieningen opzetten!), geeft je stap voor stap uitleg over hoe je een hartmassage kan toedienen, en bevat nog veel andere handige informatie. Hopelijk moet de app niet vaak gebruikt worden, maar je weet toch maar nooit.
  • En als je dan toch in de app-store zit, download dan maar meteen de nieuwe app van Eva Mouton, waar je je foto’s wat meer zomers en zot kan maken. De app heet Eva Mouton Pix en kost €2,99, maar is zijn geld al dubbel en dik waard geweest, al was het alleen maar voor onderstaande foto.
Prachtig.

Prachtig.

  • Deze is voor alle mensen van de vrouwelijke soort, die dagelijks de strijd van dit lijstje moeten leveren. Respect voor ons.
  • En we eindigen met mijn favoriete categorie allertijden: eten! Dit ziet er superlekker dan ook nog eens gemakkelijk uit. Net als dit. En dit. Mmmm. Eten. Valt het op dat ik honger heb?

Nu is het tijd om te gaan fitnessen, want zoals jullie weten ben ik al een kilo bijgekomen door gewoon nog maar over de voorgaande receptjes te praten.

Tot zondag (deze keer hopelijk écht J)

XO

Luiewijvenblog part V

Het is nog eens tijd voor een Luiewijvenblog! Het internet heeft weer een paar pareltjes afgeleverd de laatste weken, en ik deel die graag met jullie.

Maar ik ga beginnen met een boodschap van algemeen nut: ik heb mijn posts ingedeeld in categorieën, die je kan terugvinden aan de rechterkant van de site. Er zijn er eigenlijk maar drie: Zamenvattende Zondag, Luiewijvenblog, en De Rest 🙂 Als je elke keer denkt: “Ik wil alleen maar de ZZ lezen, al dat ander geleuter interesseert mij niet!” of je wil graag nog eens kijken naar de links in de Luiewijvenblogs, dan maakt dit het iets gemakkelijker om ze terug te vinden. Ik heb trouwens ook nog iets opgemerkt tijdens het toewijzen van de categorieën. Zo zag ik opeens dat ik maar 33 ZZ’en had. Terwijl de titel van mijn laatste “part XXXIV” was, 34 dus. Ik moest dus ergens verkeerd geteld hebben. En ja hoor, ik heb het nagekeken, en er ontbreekt er eentje. Ik spring meteen van 17 naar 19, dus ZZ18 is onbestaand, leeg, afwezig! Ik ga daar wel niet heel mijn nummering voor aanpassen, want dat zou ontaarden in volledige chaos. We moeten ons er gewoon bij neerleggen dat ZZ18 ergens in het luchtledige rondvliegt, misschien zelfs samen met Matthew McConaughey (kan iémand dat schrijven zonder eerst te googlen?) in de vijfde dimensie van Interstellar. Er zijn ergere plekken om te vertoeven.

Dit gezegd zijnde gaan we over tot de orde van de dag. De magische wereld van het internet, ook wel gekend als mijn happy place. Deze dingen zijn mij het meest bijgebleven;

  • Ik moet een beetje wenen van de nieuwe collectie van Ikea. Deels van ontroering en emotie door de schoonheid, deels omdat ik er geen geld/plaats voor heb. Mijn favoriet is deze nieuwe fauteuil. Die kleuren. Dat ontwerp. Die prijs. Zucht.
  • Oprah Winfrey is een godin, laat daar geen onduidelijkheid over bestaan. Haar wijsheid en gewoon haar bestaan op deze aarde is allesomvattend. Ik steek elke dag een kaarsje aan voor een foto van Wouter Vandenhaute om te vragen of hij aub terug afleveringen wil programmeren op VIJF. Maar ik besef ook wel dat er een gigantische marketingmachine achter een van de machtigste vrouwen ter wereld staat. En dat die marketingmachine soms een beetje stinkt. De schrijfster van dit artikel ging op Oprah-weekend en schreef er een hilarisch verslag over.
  • Een paar weken geleden werd het derde filmpje van Marcel The Shell online gezet. Ik kende Marcel The Shell niet, en keek ook meteen naar de twee vorige filmpjes. Wat een schande dat ik ze niet eerder had ontdekt! Ik markeerde ze meteen als favoriet op YouTube, en zette het boek van Marcel op mijn verlanglijstje voor de Sint/Kerstman.

  • We moeten stoppen met doen alsof alles vanzelf gaat en gemakkelijk is. Een simpel uitgangspunt maar wel eentje over een fout die we allemaal wel eens maken; onze verwezenlijkingen minimaliseren, waardoor we voor anderen foute verwachtingen scheppen. Iets waar ik eigenlijk voor het lezen van dit stuk nog nooit had over nagedacht, maar waar ik wel ga proberen op te letten in de toekomst. Heel goed geschreven en vooral heel herkenbaar.
  • Laten we allemaal een beetje meer deze oude dansende man zijn in ons leven. (Voor mijn familie die meeleest: dit is zo hard Nonkel Warre.)

  • Will Smith heeft ons veel geschenken gegeven door de jaren heen: The Fresh Prince, Men in Black (alleen de eerste en de derde, de tweede zullen we even vergeten), “Bienvenido a Miami”,… Maar de meest verwarrende dingen die hij op de wereld heeft losgelaten zijn toch wel zijn kinderen. Jaden kijkt constant alsof hij stront geroken heeft en Willow is 14 going on 42. Onlangs gaven ze samen een interview waarvan je niet weet of je er mee moet lachen of wenen. De schuld van Hollywood, of toch van Scientology? Ik denk een gekke mix van de twee.

En zo zijn jullie weer een uurtje zoet! Ik ben er nog eentje vergeten; eergisteren was Britney Spears jarig. Happy birthday Bitch en bedankt voor alles, maar vooral voor Circus. En Crossroads. Ja, vooral Crossroads.

XO

Luiewijvenblog part IV

Dag luie vrienden! Ik heb al zo lang zin om nog eens een luiewijvenblog te maken, de laatste dateert alweer van twee maanden geleden. Maar om een of andere reden kwam het er niet meer van. Niet dat ik geen links heb verzameld heb hoor, o nee, ik heb een hele map vol interessante en grappige dingen die ik de voorbije weken vond op het w-w-web. Maar ik kwam er niet toe om ze in een blogje te gieten. Te lui zijn voor een luiewijvenblog, hoe meta is dat? Maar vandaag ga ik zo veel links en filmpjes naar jullie hoofd smijten dat jullie er van gaan duizelen. Maar dat mag, want het is vrijdagavond en dan heb ik liever dat jullie duizelen van mijn links dan van honderd pinten op café. Saaie pieten die geen wilde plannen hebben vanavond en nu al hun pyjama aanhebben en van hun theetje nippen, put your hands up in the air like you just don’t care! En klik op deze links, dat ook.

  • Deze twee nieuwsankers vervelen zich niet tijdens de reclame, dat is duidelijk. Hoe lang zouden ze hier op geoefend hebben? En krijgen jullie ook visioenen van Martine Tanghe en Jan Becaus in hun plaats?
  • Katten zijn geweldig. En mannen die van katten houden zijn ook geweldig (sommige toch, misschien hield Hitler ook van katten en dan gaat deze vergelijking niet op). Gooi er nog wat alcohol tegenaan, en je krijgt een filmpje van zatte mannen die liefdevol praten over hun kat. Love it.
  • Ok genoeg gelachen, nu gaan we bleiten, joepie! Alzheimer is een vreselijke ziekte, gelukkig ben ik er zelf nog niet mee geconfronteerd want ik weet niet of ik het zou aankunnen als iemand die mij dierbaar is mij opeens niet meer herkent. Het kan stom klinken, maar mijn ogen gingen pas open toen ik een paar maanden geleden in 2013 René zag worstelen met het verzorgen en liefhebben van zijn vrouw. Dat vond ik toen zo pakkend, het thema heeft mij sindsdien niet meer losgelaten. Daarom wordt mijn hart blij van filmpjes als dit:

  • Ok, droog jullie ogen en herpak jullie. *geeft jullie een klets rond jullie oren* HERPAK JULLIE ZEG IK! Ok, goed. Deze fotograaf leerde ik een paar maanden geleden kennen op een blog waar ik de naam niet meer van weet, en ik werd betoverd door zijn foto’s. Zijn naam is Oleg Oprisco, en hij maakt de meest feeërieke en dromerige portretten van pijnlijk mooie meisjes. Dit zijn nog maar een paar voorbeelden, maar als je hem zoekt op Google vind je nog veel meer van zijn werk.
  • We blijven in de categorie fotografie met de volgende Instagram-volgtip: Charlotte Van den Berg. Jullie weten al een tijdje dat ik een voorliefde heb voor Amsterdam, en zij weet heel goed hoe ze de mooiste kantjes van de stad moet naar voor laten komen. Ze geeft zelf ook regelmatig volgtips, handig!
  • Als jullie een beetje zijn zoals ik, dan zijn jullie nu al aan het nadenken over wat je dit weekend allemaal gaat eten. Dit reclamefilmpje van M&S doet mij een beetje denken aan de intro van ‘Van Vlees en Bloed’ maar dan op speed, en wordt terecht omschreven als Food Porn. Dat eigeel, kwiiiijl.

  • De Duitsers kunnen niet alleen goed nationale ploegen van het gastland vernederen in het WK voetbal, ze hebben ook goede ideeën voor op de werkvloer. Of beter gezegd voor naast de werkvloer. Zo’n mailverbod na de werkuren lijkt mij een hemels idee op papier, hoewel ik twijfel aan de haalbaarheid ervan in het echte bedrijfsleven. Van zodra één iemand zich er niet aan houdt is het hek van de dam voor de rest. Net als dat geweldige idee van meer productiviteit te creëren door maar een paar mailmomenten per dag in te bouwen. Als ik dat in de praktijk zou uitvoeren in mijn job zou mijn baas niet zo blij zijn denk ik. “Vos, heb je mijn mail niet gezien om mij dat document te komen brengen in het directiecollege?” “Oh nee, dat was om 14u05 en mijn volgend mailmoment is pas om 16u.”
  • Dit koppel doet dezelfde pose van een kus opnieuw en opnieuw, met verschillende achtergronden. Klinkt melig maar is eigenlijk heel mooi. Ik zou het ook proberen als ik ook zo lenig zou zijn. Maar spijtig genoeg zou het resultaat bij mij en Het Vriendje eerder een collectie foto’s van ons op de grond met gebroken botten zijn. Ook origineel anders.
  • Het volgende filmpje duurt een kwartier, maar ik garandeer jullie dat het geen verloren kwartier van jullie leven zal zijn. Ik zou hele dagen naar filmpjes van mensen onder verdoving kunnen kijken, en dit staat toch wel zeker in de top 5. Ik hoop dat Bruno Mars dit ook al gezien heeft, zodat hij kan zien hoe hij een jongen zo hard heeft geraakt met de teksten van zijn liedjes. “I should have bought her flowers mom” 😦

  • Nog eentje om het af te leren: ik ben nummer 11. En Het Vriendje is nummer 6. HAHA.

Geniet van jullie weekend XO

Luiewijvenblog part III

Vandaag ben ik een Lui Wijf. Vooral omdat ik straks naar de Zuidfoor ga met mijn BFF, en ik moet al mijn krachten daarvoor sparen. Ik mag niet te veel intellect opeens verspillen, ik moet nog genoeg overhouden om straks tactische zetten te kunnen bedenken om zo veel mogelijk muntjes naar beneden te laten vallen. Of om een afleidingsmanoeuvre voor de tegenspelers te kunnen bedenken in het paardjeskraam. Hoog tijd voor een Luiewijvenblog. ’t Is weer om te lachen en te bleiten hoor jongens.

  • We gaan beginnen met het bleiten. Dan zijn we daar al vanaf he. Eergisteren is Robin Williams gestorven, en het is de allereerste keer dat het overlijden van een beroemdheid mij zo heeft geraakt. Nu moet je niet denken dat ik een hart van steen heb, natuurlijk raakt het mij altijd als er iemand sterft, beroemd of niet. Maar deze keer voelde het anders. Robin Williams stond voor mij gelijk aan mijn jeugd, en ik zal nooit meer op dezelfde manier naar Hook kunnen kijken. En ik geloof ook dat hij een écht goed mens was, dat lees je ook in de getuigenissen en afscheidsteksten van mensen die hem gekend hebben. Van alles wat ik de voorbije dagen over hem gelezen heb, zal dit artikel over Koko de aap mij het meest bijblijven. Zeker naar het filmpje kijken ook. (Wat je trouwens zeker niét moet doen, is sommige negatieve reacties op zijn dood lezen. De ronduit onwetende reacties – “Wat heeft iemand met zoveel geld en zoveel fans nu om ongelukkig over te zijn?” – zijn een heel duidelijk signaal dat er over heel de wereld meer moet geïnvesteerd worden in sensibilisering en uitleg over depressie.)
  • Niet echt iets wat ik gelezen heb op internet, maar toch: jullie moeten allemaal nu meteen op dit moment onmiddellijk het spelletje Two Dots downloaden op jullie smartphones. Als jullie daarna in de Two-Dots-rehab moeten zal ik de rekening wel betalen. De vrienden die mee waren op chirokamp speelden dit constant. Ik kon niet meedoen met de hype, want ik had mijn smartphone thuisgelaten. Ik huiver trouwens nog steeds een beetje bij de herinnering aan tien dagen offline zijn. Ik heb Two Dots een paar dagen geleden dus toch geïnstalleerd. Er is maar één woord voor, en dat rijmt op schmerslaving.
  • Als je Harlow en Sage nog niet volgt op Instagram, moet je dat NU doen. Of nadat je Two Dots hebt gedownload, kan mij niet schelen. Maar doe het wel.
Ter info: dit zijn Harlow en Sage. Ja. Volgen dus.

Ter info: dit zijn Harlow en Sage. Ja. Volgen dus.

  • Over Instagram gesproken, deze achter-de-schermen-vergelijkingen zijn de max. Ik heb nog niet zo lang Instagram, maar ik herken mijzelf er al en beetje in. Zo heb ik een paar dagen geleden een foto gepost van Poes Springsteen die op mijn deurmat zat. Heel schattig, maar je moet wel weten dat ik daar tien minuten heb gestaan, met mijn jas nog aan, wachtend tot Poes maar in de juiste positie op de mat zat. Ik zou willen zeggen dat ik haar helemaal niet heb gedwongen, en dat ik haar zéker niet 30 keer opnieuw op de mat heb gezet en haar dan een beetje op haar buik heb gedrukt. Maar dan zou ik liegen. Oeps.
  • Dit is echt de harde realiteit. Als ik 1 ding zou kunnen wensen in de wereld, dan zou ik eerst ontelbare wensen wensen. Ja, ik ben zó iemand. En dan zou ik wensen dat een slaatje als lunch echt zou vullen. Rotslaatjes.
  • Wat zeggen jullie? Jullie hadden nog niet genoeg gebleit met Robin Williams en aap Koko? Ok dan, als jullie het echt per se willen; JK Rowling heeft een brief geschreven naar een meisje dat heel haar familie verloren is in een vreselijk drama. Als Dumbledore.

Graag gedaan.

Tot zondag!

XO

 

Bron foto H&S