Zamenvattende Zondag, part XIII: editie holiday

(Opmerking: geen gewone ZZ vandaag, want ik ga geen zintuigen gebruiken. Niet wenen! Ik heb dit beslist omdat ik al een half uur bezig ben aan mijn inleiding, ik heb al anderhalve A4 en ben nog niet eens halfweg, en ik ben nog niet eens begonnen aan de zintuigen! Dus gewone tekst vandaag. Jullie moeten op zondagavond geen proza van vijf pagina’s lezen, daar draait de zondag niet om. Of is het al maandagochtend als jullie dit lezen? Bah, maandagochtend, niet leuk he? I feel you. Alles komt goed hoor. ’t Is al bijna vrijdag terug. Joepie, vrijdag! SOIT…)

IK BEN TERUG. Allé, ik ben eigenlijk al terug van vrijdagmiddag hoor. Maar van een vakantie moet je altijd toch wat afkicken, en dat heb ik de afgelopen 48 uur gedaan. Ik heb dat gedaan door heel veel afleveringen van Dr Phil te zien en tegelijkertijd alle overschot koeken, chips en pudding van onze reis op te fretten. Dat laatste was een fulltime taak, aangezien ik mij altijd wat laat gaan in Hollandse winkels. Alles is daar zo goedkoop, en dat wil ik dan compenseren door alles in drievoud te kopen. Ik ben de domste en naïefste consument ooit. Bewijs op onderstaande foto. En dan zijn de dingen die in de frigo staan er nog niet bij!

Als ik morgen weer wil beginnen WeightWatchen zal ik vanavond nog veel moeten binnenspelen vrees ik.

Misschien moet ik even toelichten waar ik was de afgelopen week. In Nederland, dat was al duidelijk denk ik. Meerbepaald in het Roompotpark Klein Vink. En als ik helemaal juist wil zijn, moet ik zeggen Résidence Klein Vink. Het park bestaat uit twee delen, de normale basic bungalowtjes (Klein Vink) en dan een paar modernere “chiquere” huisjes (Résidence Klein Vink). Wij zaten in een van de chiquere huisjes. Oooooh FANCY! En we zaten met ons tweetjes in een huisje van vijf. Oooooh NOG MEER FANCY. Nu denken jullie misschien dat wij de lotto gewonnen hebben, maar dat is helemaal niet waar. Roompotparken zijn gewoon supercheap. Echt. Vooral als je vroeg of laat boekt, dan kan je altijd wel profiteren van een of andere promotie. Wij gaan regelmatig naar een Roompotpark met vrienden, en we hebben al ongelofelijke deals gehad. De beste was toen we met ons vier een weekend (van vrijdag tot maandag, dus je moet zondag niet vroeg je bed uit om alles te kuisen en te vertrekken) in een huisje van zes zaten voor 20 euro per persoon. Voor het weekend he, niet per dag. Dat huisje was wel heel basic, in een park met weinig faciliteiten, maar als het voornaamste doel van je vakantie is om dutjes te doen, tijdschriften te lezen, gezelschapsspelletjes te spelen en films te kijken heb je ook niet meer nodig. Het huisje waar we nu zaten kostte 350 euro voor een week (vrijdag tot vrijdag). 175 euro per persoon dus, of 70 euro per persoon als je effectief met vijf zou gaan. Daar kan je niet voor sukkelen he.

Dit zijn eigenlijk drie huisjes, het linkse deel was van ons. En zo een hele wijk vol. Heel Wisteria Lane eigenlijk.

Dit gaat nu heel verwend klinken, maar het huisje was net groot genoeg voor ons. Klinkt raar, I know. Je kan effectief met vijf personen zitten, slapen en eten, maar dat lijkt mij vreselijk oncomfortabel. Het salon bestaat bijvoorbeeld uit een salontafel, een heel kleine driezit en twee rieten stoelen. Je kan daar inderdaad met vijf zitten. Maar ik weet niet hoe jullie tv kijken, en zeker een week lang, maar ik líg in de zetel. Ik zit niet braafjes kaarsrecht met mijn benen naast elkaar met mijn handen op mijn schoot gevouwen. Ik lig zoals Adam in The Creation of Adam van Michelangelo. Ik kan mij dus niet goed voorstellen dat je een week kan relaxen in dat salon met vijf personen. Of je moet elke dag een lootje trekken, waarbij de winnaar in de zetel mag liggen en de verliezers moeten op de grond zitten, of in de rieten stoelen. Daar hebben ze trouwens ook niet goed over nagedacht bij de Roompot hoor, bij die rieten stoelen. Hebben jullie ooit al in je onderbroek op een rieten stoel gezeten, net na het ontwaken, met een slaapkop naar het 13u-journaal starend? (Ja, 13u, net na het ontwaken, dat is geen typfout.) Als je dan een kwartier later rechtstaat heb je een heel mooie riet-tattoo op je poep, die nog een paar uur daarna zichtbaar is en een beetje pijn doet.

Zo kijk ik tv (links). En als ik iets wil (“Wilt ge mij eens een chipke geven?”) steek ik ook mijn arm zo uit.

Ook de badkamer was goed voor ons tweetjes. Heel proper en netjes, maar niet geschikt om te delen met vier andere volwassenen. Zeker geen volledige week. En daarom huurden we dus een huisje van vijf voor ons twee, omdat we door onze vorige Roompotbezoeken (en dat waren er zeker al zes, ze hebben daar al goed verdiend aan ons) wisten dat dat de beste keuze was. Ik zou dat nooit doen bij bvb Centerparcs, maar omdat de Roompothuisjes zo goedkoop zijn voelen we ons er niet financieel schuldig over.

En dan komen we nu tot de échte zamenvatting van de week. Wat hebben we daar allemaal gedaan?

• We zijn twee keer gaan zwemmen in het thermaalbad naast het park. Zij werken samen met Roompot, dus wij hadden gratis toegang op vertoon van onze verblijfsbadge. Twee keer gratis gaan ronddobberen ipv twee keer 30 euro betalen = WHOOT WHOOT!

• We hebben een namiddag een fiets gehuurd. Ik heb mijn fiets meteen keihard op de grond laten vallen toen ik het verhuurhuisje mee buitenstapte. Niet omdat ik lomp ben hoor. Neenee. Ik wou gewoon direct laten zien wie de baas was. Zo van “dit is nog maar een voorproefje van wat ik met jullie fiets doe als jullie mij tegenwerken”. Zo dus. Hmm. Met die fietsen zijn we dan een hartige pannenkoek gaan eten in restaurant De Bosrand in Arcen. De Bosrand is gekend voor de speciale pannen waarin ze de (superlekkere) pannenkoeken bakken. Daarna reden we door naar een champignon- en aspergemuseum, dat online supergoeie reviews kreeg. Gek he, dat zou je toch niet verwachten van een champignon- en aspergemuseum? Spijtig genoeg sloot het museum juist toen wij arriveerden om 16u30. We hadden beter moeten kijken op de openingsuren, maar 16u30 is wel heel vroeg he! Nederland moest die avond wel voetballen op het WK, dus misschien viel het land wel collectief wat vroeger stil die dag. We mochten er nog wel iets drinken, maar niet meer binnen. We zullen dus nooit weten waarom het museum een beoordeling van 8,9 kreeg op zoover.nl. Check die commentaren trouwens, hilarisch. “Leuke ervaring om te ervaren hoe het nu werkelijk met de asperges en de champignons zit.” 😀

Pannenkoek met kaas, sprek en prei. Yummms.

• We hebben een uitstapje gedaan naar Venlo. De enige domper op die dag was dat het weer nogal tegenviel. En dat ze in Venlo niet snappen dat een consumerende mens een bancontact nodig heeft, en dat de enige die er is dan niet defect mag zijn. Maar ik heb schoenen met luipaardprint gekocht in de Sacha voor een supergoeie prijs, dus ik klaag niet. Die avond hebben we héél lekker gegeten in De Maasparel. Ik at carpaccio van lam en daarna eend met gelakte groentjes, en Het Vriendje at mosterdsoep en daarna zalm op twee wijzen. We hadden lang online moeten zoeken naar een restaurant in de omgeving waar ze iets anders serveerden dan schnitzels (we zaten dicht bij grens met Duitsland), kroketten en patat met satésaus. Serieus, als de helft van de aangeraden restaurants in de buurt frietkoten zijn, is er iets culinair mis met de omgeving. (Ik herlees de voorbije alinea net, en ik klink als een ongelofelijk snob. Mijn excuses.)

• We hebben alle afleveringen van Salamander gezien. Om één of andere reden hebben we dat niet gevolgd toen het op tv was, en ik vraag mij nu af waarom. Ik herinner mij dat iedereen daar laaiend enthousiast over was, en dat ik toch niet keek. Waarschijnlijk omdat ik de eerste aflevering gemist had. Dat is mijn persoonlijke regel, ik moét een reeks van begin tot einde kunnen zien, elke seconde. Anders heb ik het gevoel dat ik iets gemist heb van het verhaal. Dus ik kan absoluut niet in de helft “inhaken” in een reeks, dan ontploft mijn hoofd denk ik. Maar we hadden dus wel de dvd’s mee, en MAN WAT EEN GOEIE REEKS!!! Zo spannend! We namen onszelf steeds voor om maar één aflevering te zien, maar dat liep telkens uit tot een ware marathon. Heel interessant onderwerp, goed geacteerd, en megaspannend. Voor de rest zijn we ook nog beginnen kijken naar Top of the Lake, maar dat heeft mij nog niet echt beet. We hadden een shitload aan films mee, maar hebben uiteindelijk alleen naar The Neverending Story gekeken. Omdat het antwoord op de vraag “Wat gaat we kijken?” meestal toch “…Salamander?” was.

Zo veel keuze, en toch zo weinig gezien. Damn you Salamander!

• Ik vraag zonet aan Het Vriendje: “Wat hebben we nog allemaal gedaan in de Roompot?” en hij antwoordt: “Gewandeld.” Hij telt de 300 meter naar het zwembad ook als een wandeling. Als het zo zit, dan hebben we inderdaad enorme wandelingen gedaan.

• We hebben naar grappige Hollandse tv-programma’s gekeken. Hotter than my daughter, Help mijn man is een klusser,… Zo’n programma’s zijn in België niet echt mijn cup of tea, maar Nederlanders slagen er toch altijd in om wat hilariteit te brengen.

• Ik had vier boeken mee, maar heb geen letter gelezen. Ik heb wel de Story, Dag Allemaal, P-Magazine en TV-Familie gelezen. Lectuur is lectuur he zeg.

• Elke dag hebben we uitgebreid gebruncht met alles er op en eraan. Eigenlijk telde de brunch ook al als middageten, omdat we zo laat opstonden, maar brunchen klinkt zo posh. Telkens als ik op verlof uitgebreid kan ontbijten, neem ik mij voor om dat in het dagelijkse leven ook te doen. Goede start van de dag, gezond, gezellig, blabla, je weet wel. Tot het echt zover is, en mijn wekker nog vroeger dan anders afloopt om te eten. Dan is er maar één emotie die overheerst: NOOOOOPE.

De Honey Pops en de koffie waren zo lekker dat Het Vriendje vond dat ze allebei OVERAL moesten liggen.

• Het allerbelangrijkste, we hebben er enorm van genoten. We gingen dit jaar normaalgezien niet samen op vakantie door een gebrek aan tijd en geld. Daar baalde ik wat van, dus toen er bij Het Vriendje op het werk opeens wat veranderde waardoor hij een paar weken nergens op gepland stond, heb ik hem meteen op dreigende toon bevolen om toch een week vakantie te nemen zodat we iets samen konden doen. En omdat we geen geld hadden voor een grote reis, werd het de Roompot. En ik heb daar totaal geen spijt van, ik heb mij geamuseerd, we moesten ons een week nergens iets van aantrekken en waren gezellig onder ons tweetjes. En daar gaat het uiteindelijk om he.

Wachten op de veerboot op een terrasje. Als dat geen quality time is, dan weet ik het ook niet meer hoor.

Tot de volgende! Xo (en o ja: GO BELGIUM OLE OLE OLE OLE TOUS ENSEMBLE WAKA WAKA E E)

Bron foto Michelangelo

Ik weet het. Het is vandaag al maandag. Maar ’t is vandaag feestdag. En dat noemen ze in de volksmond ook wel “ne zondag”. Dus eigenlijk is het ook zondag. En dus is de Zamenvattende Zondag heel legaal vandaag, en moet ik mij eigenlijk niet verantwoorden. Waarom ben ik mij dan aan het verantwoorden? Ik weet niet goed, de stijging van de temperatuur heeft een omgekeerd evenredig effect op mijn IQ. Ik zal er maar aan beginnen, voor ik helemaal nonsens begin te typen.

Geroken: Dieren en zonnecrème. Zaterdag had ik afgesproken met een vriendin om een dagje naar Pairi Daiza te gaan. Het dagje uit stond al weken in onze agenda ingepland, maar pas deze week werd het duidelijk dat we er een van de warmste dagen van het jaar hadden uitgekozen. Dus wij naar daar, gewapend met heel veel zonnecème en nog meer water. Uiteindelijk viel het nog mee, alleen in de namiddag waren er een paar uren waarop het zelfs in de schaduw niet te doen was.  En mannen, Pairi Daiza is GEWELDIG. Ik ben sowieso een sucker voor dierentuinen, wij hebben al een tijdje een abonnement op Planckendael en de Zoo van Antwerpen en de Artis dierentuin was een van de hoogtepunten van mijn citytrip naar Amsterdam. Maar in Pairi Daiza was ik nog nooit geweest, ook niet toen het nog O-O-O Paradisio was, maar mijn vriendin heeft al jaren een abonnement. Er zitten heel veel diersoorten waar je enorm dichtbij kan komen, maar vooral de aankleding van het park zelf is adembenemend. Een indrukwekkende Aziatische tempel, het Chinees dorp, de Afrikaanse hutjes,… Alles is buitengewoon gedetailleerd en mooi uitgewerkt. We hebben uiteraard ook de panda’s gezien, die veel kleiner waren dan ik gedacht had, maar ze waren zeker niet het beste wat het park te bieden heeft. Wat dan wel het beste is? Dat kan ik zelfs niet opnoemen, je moet er zeker zelf eens langsgaan om het te zien. Maar als ik een ding kan zeggen, dan is het wel IK HEB EEN BANAAN IN DE SLURF VAN EEN OLIFANT GESTOKEN QMSDOIJFQMOFJQFIEOZ. En wisten jullie dat een olifant eigenlijk twee neusgaten heeft? Ik dacht altijd dat dat gewoon een slurf met één gat aan het uiteinde was. Of wist iedereen dat al? Dalend IQ door de hitte, ik had jullie gewaarschuwd.

Kijk hoe dichtbij!

KIJK HOE DICHTBIJ!

Fabulous.

Visjes die eelt wegeten. Want YOLO.

Gehoord: Kletterende hagelbollen en vreselijke donderslagen. Ik moest nog een klein uurtje terugrijden van mijn uitstapje naar Pairi Daiza zaterdag, en had dat niet zo goed getimed. Het was al beginnen onweren toen ik vertrok bij mijn vriendin, en eigenlijk was ik beter nog even daar gebleven. Maar wist ik veel dat mijn rit terug uiteindelijk een van de angstaanjagende belevenissen in mijn leven zou zijn? Ik heb sinds januari mijn rijbewijs, en ik had uiteraard al in de typisch Belgische regenbuien moeten rijden, maar dit was van een ander niveau. Op de ring rond Brussel waren de rijstroken gewoon niet meer zichtbaar, ik moest gewoon blijven doorrijden en hopen dat ik nergens op of af zou rijden. Ik zag niets meer door mijn achterruit of spiegels, en kon alleen op de GPS zien of er een bocht op komst was. En dan nog de hagelbollen. Het leek wel alsof ze bakstenen naar mijn auto aan het gooien waren, met een ongelofelijke kracht. Uiteindelijk zijn er gelukkig maar een paar kleine sterretjes in mijn voorruit, ik ben gewoon al blij dat ik nog leef. Ik weet dat dat heel dramatisch klinkt, maar het woord doodsangst was echt op zijn plaats.

Gevoeld: Blijdschap, omdat ik nog maar vier dagen moet werken voor ik een week kan ultiem chillaxen. Ook vermoeidheid. Ik had vorige week al geschreven dat ik zo moe was, en dat de klieren in mijn keel pijnlijk en gezwollen waren. Dat heeft nog een paar dagen geduurd, ik was er pas tegen donderdagavond weer wat door. Na een paar dagen uitputting en klierpijn begon ik echt te vrezen voor klierkoorts, vooral omdat ik het slimste wat je in dat geval kan doen had gedaan: symptomen zoeken op google. Dinsdag ben ik vroeger moeten vertrekken op de Zumba, omdat ik het gevoel had dat ik van mijn stokje ging gaan. Woensdagavond moest ik eigenlijk naar een afspraak om mijn nagels te laten doen door een vriendin, maar dat heb ik ook afgezegd omdat ik na het werk geen pap meer kon zeggen. Het zou wel typisch geweest zijn als het klierkoorts was, ik heb altijd de neiging om ziek te worden als er vakantie gepland staat een paar dagen of weken later. Vorig jaar heb ik een citytrip naar Dublin moeten annuleren, een dag op voorhand, door een vreselijke infectie op mijn luchtwegen. Sindsdien ben ik misschien een beetje paranoia op dat vlak, maar het is weel opvallend dat ik doorheen het jaar bijna nooit ziek ben, maar wel op momenten dat er iets leuks in mijn agenda staat. Maar nu ben ik weer springlevend, het enige waar ik nog last van heb is de hitte. Damn you zon.

Gelezen: Ik heb gemerkt dat ik in de ZZ van vorige week “gelezen” ook heb getypt als zintuig. Ik heb bij deze dus een nieuw zintuig uitgevonden, ik zit al te wachten op een telefoontje van de commissie die Nobelprijzen uitdeelt. Maar omdat het deze week ook toepasselijk is, laat ik het nog eventjes staan. Ik heb deze week het boek uitgelezen waar ik het vorige week ook over had, Voor Ik Ga Slapen van SJ Watson. ZO GOED. Ik had er tijdens het lezen een klein beetje mijn twijfels over, omdat ik dacht dat het einde heel voorspelbaar zou zijn. Maar dat was het allerminst. Ik ben véél te laat opgebleven omdat ik niet kon stoppen met lezen, je kent dat wel, zo’n avonden. En toen ik aan de onthulling van het einde kwam heb ik heel hard gegild naar Het Vriendje dat hij naar boven moest komen omdat ik mentale steun nodig had, en toen hij er dan was heb ik gezegd dat hij moest zwijgen omdat ik verder moest lezen 🙂 Het is écht een aanrader, een perfect boek om deze zomer te lezen naast het zwembad, in de zetel, of zelfs op de wc als je wil. Maar als je voor dat laatste gaat, bereid je dan al maar voor op een gevoelloze poep want je gaat er zeker een paar uur zitten. De komende weken ga ik ook voor kunnen lezen, vanaf vrijdag heb ik een week vakantie en ga ik met Het Vriendje naar een vakantiepark in Nederland, en ik heb speciaal daarvoor nog een dikke vette bestelling gedaan bij mijn beste vriend Bobobobolpuntcom. Jippie.

Geproefd: Ik heb deze week twee keer uitzonderlijk goed gegeten. De eerste keer bij een Thaï in Ninove, Baan Warin. Als voorgerecht een zalige soep met kokosmelk, garnalen en citroengras, en als hoofdgerecht spring rolls en dim sum. Kwijl. De tweede keer was gisteren, in Mille in Mechelen. Een supergezellige tapasbar met heel veel keuze, lekkere alcoholvrije cocktails en een origineel interieur dat er hip en trendy uitziet zonder geforceerd aan te voelen. Het Vriendje heeft, daredevil die hij is, het volledig tapasbord genomen en ik ben gegaan voor vier tapas van de kaart: scampi’s met sesamdressing, huisgemaakte kaaskroketjes met truffel en asperges, gegrilde paprika’s met auberginekaviaar en een gevulde pannenkoek met kikkererwten. Mijn maag begint al terug te grommelen als ik er aan terugdenk. De prijzen zijn ietsie pietsie hoger dan in een gewone simpele brasserie, maar ik heb met heel veel plezier wat meer betaald.

Gezien: Gisteravond hebben we twee films na elkaar gezien (lang leve lange weekends whoot whoot!); eerst Identity Thief en daarna Oblivion. Identity Thief was leuk om even je hersens bij af te zetten, en er zaten grappige stukken in, maar uiteindelijk was het verhaal te hard van de pot gerukt. En de humor is niet consistent genoeg om dat te doen vergeten. Oblivion daarentegen was héél goed. Ik heb een groot probleem met Tom Cruise, die een steengoeie acteur is maar een verschrikkelijke mens, en meestal kan ik zijn persoonlijkheid niet loskoppelen van zijn personages. Maar deze film was zo goed qua verhaal en special effects, dat ik mij zelf niet gestoord heb aan Cruise. En dat betekent heel veel. Oblivion gaat over de mensheid die na een oorlog met aliens (scavengers) collectief moeten verhuizen naar een maan rond Saturnus. Bijna iedereen zit al op die maan, maar Tom Cruise en zijn vriendin kunnen pas binnen twee weken vertrekken. Intussen worden ze ingezet om de wereld te bewaken van overblijvende aliens. Hun missie neemt een verrassende wending als Tom Cruise een van de scavengers ontmoet en de situatie anders blijkt te zijn dan gedacht. Van de makers van Tron, dus bereid je maar voor op veel indrukwekkende voertuigen en geweren. Goeie film dus, maar wat ik daarna gezien heb was pas echt machtig; om 3 uur ’s nachts hadden we vanuit het raam op zolder een prachtig zicht op een bliksemschouwspel. Ik heb nog nooit zoiets gezien, geen donder maar wel elke second een ontzagwekkende bliksemschicht. Ik hou van bliksem, als het onweert ben ik de eerste die aan het raam geplakt staat, of zelfs buiten als ik daar een beter zicht heb. Dus dit was voor mij echt feest. Niet voor iedereen was het zo leuk, ik heb veel nachtelijke berichten op Facebook en Twitter zien passeren over gesprongen veluxramen, verwoeste serres, geblutste auto’s en doodsbange mensen. Trouwens, de held van het weekend is zonder twijfel Frank Deboosere. Ik weet niet of hij uit zijn bed gebeld is, of er zelf is uitgedonderd (haha, snappen jullie hem, uitgedonderd, hahahaha), maar die mens zit al sinds vannacht op de sociale media om de mensen zo goed mogelijk voor te bereiden en te informeren. Medaille voor de Frank!

Ik zit al aan 3 A4’kes, niet slecht voor iemand wiens IQ waarschijnlijk al gedaald is tot dat van een banaan he?

Geniet nog zo veel mogelijk van het lange weekend, maar wees voorzichtig met dat gekke weer!

Xo