Gezocht: foto’s van bejaarden die de win for life winnen tijdens het eten van pompoensoep

Waarom lezen mensen blogs? Om zich te ontspannen, om inspiratie op te doen, om even weg te dromen bij het leven van iemand anders? Of misschien ook om iets bij te leren? Ik vraag mij vaak af wie mijn lezers zijn, en waarom ze net bij mij terechtgekomen zijn. En vooral waarom ze dan ook nadien zijn blijven hangen. Veel kan ik afleiden uit mijn statistieken, en daaruit blijkt dat jullie een nieuwsgierig zootje ongeregeld zijn. Jullie willen het allerliefst de win for life winnen en pompoensoep maken, en jullie hebben ook een meer dan gemiddelde interesse in bejaarden. Hoe weet ik dat allemaal? Omdat ik kan zien met welke zoektermen mensen op mijn blog verzeild raken. En die zijn af en toe… hoe zou ik het zeggen… hilarisch. Daarom vandaag een overzichtje van de leukste zoektermen die mij de laatste jaren hopelijk wat lezers hebben opgeleverd.

  • “invullen wk poop”: Ok, wat is het WK Poop en hoe schrijf ik mij in?
  • “vriendje fixen”: Ik heb er al eentje gefixt maar ik wil hem graag zelf houden.
  • “als ik een half uur mijn collega eten op heb moet ik boeren”: Je zou voor minder, zo’n collega kan nogal zwaar op de maag liggen. Motilium nemen nadien, en niet te veel bruisende dranken drinken.
  • “churros wagen kopen”: Ik krijg opeens zin om mijn leven volledig om te gooien en mij er ook eentje aan te schaffen. Ik zou wel een heel slechte verkoopster zijn, met het motto “eentje voor de klant, eentje voor mij”.
  • “spaghetti broek”: Spaghetti gemorst op je broek? Je broek past niet meer na te veel spaghetti? Een broek met een spaghetti-print? Te intrigerend.
  • “forel mysterie”: Het Forel Mysterie, de nieuwe van Pieter Aspe, binnenkort in de boekenwinkel.
  • “multitasken is my middle name”: Die van mij is ‘bingewatchen’.
  • “mandarijnen stinken”: Nooit zat er zo veel waarheid in één zoekopdracht.
  • “slaap op het werk”: Ik denk niet dat dat mag. Behalve als je die ene persoon bent die zijn collega heeft opgegeten, dan mag je een kort dutje doen om te verteren.
  • “de winnende getallen zien in je droom”: Gelieve zo snel mogelijk contact op te nemen met mij.
  • “ik haat sinterklaas”: 😦
  • “wat is er aan de hand met win for life”: Ja, wat eigenlijk? Get your shit together, win for life.
  • “op dieet en verjaardag”: Eventjes serieus: als het je verjaardag is mag je niet diëten. Dat is verboden bij wet. Dus voor de persoon die dit zocht: laat je gewoon gaan, eet alles wat je wil, en geniét ervan. Herpak je gewoon morgen alsof er niets gebeurd is. En gelukkige verjaardag!
  • “om 7 uur s’avonds nog een eclair eten?”: Als je dezelfde persoon bent als hierboven en dus jarig bent: tuurlijk! Als je iemand anders bent: tuurlijk! Nu heb ik zin in een eclair.
  • “cake met mandarijntjes”: Neen. Gewoon neen. Mandarijnen zijn koud al duivelse stinkbommen, ik wil er niet eens aan denken hoe ze gaan ruiken als ze opgewarmd worden in een oven.
  • “samenwonen kreten”: HIP! HOP! SAMENWONEN AAN DE TOP!
  • “broek spant bij vrouw”: Story of my liiiiife.
  • En dan nog een laatste: “ik ga morgen een goede dag maken” Hier wil ik niet mee lachen, want deze vond ik gewoon hartverwarmend. Ik hoop oprecht dat het een goede dag is geweest voor deze zoeker.

Blijven zoeken, crazy animals. Ik word er blij van.

XO

Zamenvattende Zondag, part XLV

Ok, note to self: schrijf op kalme momenten een paar blogposts om te gebruiken in noodgevallen. Vorige week liet ik jullie al volledig stikken, ik kon alleen een ZZ schrijven omdat het gewoon te druk was om te schrijven. En deze week heb ik jullie opnieuw verwaarloosd, omdat ik een paar dagen ziek ben geweest. Ik zat vol ideeën, maar ik had gewoon de energie niet om ze op papier te zetten. Ik had het te druk met neusspray spuiten en in de zetel liggen jammeren uit zelfmedelijden. Zielig hé, nu moeten jullie mij wel vergeven 🙂 Maar nu ben ik weer beter, of in elk geval goed genoeg om de week zzzzamen te vatten. Here we go!

Gevoeld: De zon op mijn smoel. Vandaag was een perfecte lentedag, en ik heb er volop van geprofiteerd. Vanmiddag vierde ik de verjaardag van een vriendin op een terrasje, en daarna ging ik fietsen met Het Vriendje. Ik kan niet zo goed tegen de warmte, maar dagen als deze zijn zalig. Ik heb ook een beetje frustratie gevoeld door mijn nieuwe kortere haar. Ik had gehoopt om er minder werk mee te hebben maar het omgekeerde is waar. Als ik vroeger een slechte haardag had deed ik mijn haar gewoon in een dot, maar daar is het nu te kort voor. Met als resultaat dat ik minstens één dag deze week heb rondgelopen met een kort staartje dat “YOLO YOLO IK DOE WAT IK WIL” uitstraalde. Misschien moet ik volgende keer iets langer nadenken over impulsieve kapperbezoekjes.

Mislukte poging tot dot.

Mislukte poging tot dot.

Gehoord: Er is deze week een mirakel gebeurd. Ik parkeerde mij dinsdagavond in mijn straat, en omdat het koud was had de verwarming opgestaan. Mijn verwarming maakt ongelofelijk veel lawaai, net alsof er een tornado door mijn auto raast. Er was mij dus niet speciaal iets opgevallen, maar toen ik de verwarming afzette hoorde ik een krakend maar toch duidelijk geluid. Mijn autoradio werkt weer! Hij had eind oktober de geest gegeven dus ik had de hoop op een wederopstanding al lang opgegeven. Maar kijk, alweer een teken van het universum dat er altijd nog wonderen kunnen gebeuren. Nu moet ik niet meer steeds naar dezelfde 20 liedjes van op mijn iPhone luisteren, maar kan ik éindelijk genieten van de (al zeg ik het zelf) magistrale playlist die ik maanden geleden op mijn Stix zette. Het enige probleem is dat de radio nu iets té ijverig werkt. Toen ik eergisteren iets uit mijn auto ging halen merkte ik dat de radio weer uit zichzelf was opgesprongen. Heel leuk dat hij de verloren tijd wil inhalen maar ik vrees dat de batterij daar niet zo blij mee gaat zijn.

Nog nooit klonk muziek zo mooi en welkom.

Nog nooit klonk muziek zo mooi en welkom.

Ik hoorde ook de veel te luide bassen en kattevals gezang op het optreden van Usher dinsdagavond. Usher zong niet vals, maar we hadden de pech dat we naast een superfan zaten die niet meteen gezegend was met een zuivere stem. In het begin zat het geluid ook niet echt goed. Ik had oordopjes in en zelfs daarmee had ik nog last van de krakende boxen en beats. Na een paar liedjes werd het geluid gelukkig aangepast en konden we weer genieten van de show. Usher danste zelf als een echte pro, en hij had heel goede dansers bij. Zijn stem was ook mooi en zuiver, wat ik niet echt verwacht had. Af en toe geraakte hij wel niet aan de hoge noten of uithalen, en daardoor liet hij iets te vaak het publiek voor hem zingen. Ik betaal geen pakken geld om een hoop schreeuwende wijven te horen gil-zingen, ik wil de artiest zelf de pannen van het dak horen zingen. Maar het was zeker een geslaagde show van een oude rot in het vak die nog altijd op een hoog niveau bezig is. Alleen spijtig dat hij degene is die Justin Bieber op ons losgelaten heeft. WAAROM?!

Gezien: Venetiaanse maskers op een prachtige locatie. Gisteravond gingen we naar het verjaardagsfeest van mijn nieuwe bazin en haar vriend. Zij werd 40 en hij 50, en dat is een perfecte reden om eens goed te vieren. De dresscode was feestelijk en Venetiaans, en het feest ging door in de Engelenburcht in Tildonk. Ik keek mijn ogen uit want zowel de vermommingen als de locatie waren adembenemend. De Engelenburcht ziet er langs buiten heel basic en simpel uit, maar is langs binnen eigenlijk een kerk. Ik weet in elk geval al waar ik wil trouwen als Het Vriendje ooit besluit om het officieel te maken.

His and hers.

His and hers.

Wat ik deze week te weinig heb gezien is mijn sportmatje en mijn gewichtjes. Zoals jullie weten ben ik begonnen met mijn 30-day-shred-dvd, maar deze week heb ik het een beetje verwaarloosd. Ofwel was ik niet thuis, ofwel lag ik in de zetel te snotteren. Maar uiteindelijk zit ik niet heel erg achter op schema, ik ben klaar met level 1 en morgen begin ik aan level 2. Speciaal voor wat extra motivatie, en omdat het stilaan te warm wordt voor mijn dikke joggingbroek, ging ik gisteren in de h&m een nieuwe sport-outfit kopen. Ik ben er zelf helemaal zot van, en ik zou liefst niets anders meer aandoen, maar Het Vriendje zou liever hebben dat ik hem nooit meer aandoe 🙂

Zal ik anders meteen ook een fashionblog opstarten?

Zal ik anders meteen ook een fashionblog opstarten?

Geroken: Bitter weinig! Op dinsdag kreeg ik keelpijn en begon ik te voelen dat de microben mij gingen overmeesteren. Toen ik woensdag wakker werd kon ik niet meer door mijn neus ademen en deden mijn keel én mijn hoofd pijn. Ik ging naar de dokter, waar ik anderhalf uur tussen kwetterende oude madammakes en een héél luide Hollander zat te wachten. Ik weet niet wat de wachtkamer-etiquette in Nederland is maar het moet iets zijn met luidop kruiswoordraadsels maken. Ik kreeg twee ziektedagen en ik heb die volop benut door als een zombie in de zetel te liggen. Ik voel mij intussen alweer beter, alleen mijn neus wilt nog niet 100% meewerken.

Als ik ziek ben en tussen luide mensen zit, is North West mijn spirit animal. Nee, correctie, North West is altijd mijn spirit animal.

Als ik ziek ben en tussen luide mensen zit, is North West mijn spirit animal. Nee, correctie, North West is altijd mijn spirit animal.

Geproefd: Ik kookte niet zo heel veel deze week, maar wat ik maakte was wel geslaagd. Op maandagavond waagde ik mij aan een klein experiment en maakte ik een one-pot-pasta. Het recept is poepsimpel én je moet er maar één pot voor vuilmaken. Perfect dus. Ik baseerde mij op het recept van Madame Zsazsa en het bleek inderdaad zo gemakkelijk te zijn als beweerd wordt. Je gooit gewoon pasta, water, tomatenblokjes, ui, look, bouillon en kruiden in een pot, vuur opzetten, af en toe in roeren, et voila! De smaak was lekker maar net iets te basic voor mijn smaak. Maar nu ik weet hoe het moet, zal ik wat meer experimenteren als ik het nog eens maak. Zeker een aanrader als je weinig tijd hebt om te koken/afwassen/na te denken over wat je wil eten.

MMM!

MMM!

Nu ga ik verder genieten van de laatste uren van de zondag. Om het goed te maken voor mijn afwezigheid van de voorbije weken krijgen jullie vandaag gratis en voor niets een foto van een gapende Poes Springsteen. Terug vriend?

Vampire-kitty.

Vampire-kitty.

XO

Zamenvattende Zondag, part XLIV

Ik ben deze week een hele stoute blogger geweest. Vorige week geen Zamenvattende Zondag, in de week zelf geen vierde boostyourpositivity-post,… Shame on me. Ik had al op voorhand laten weten dat er geen ZZ zou komen, maar het ontbreken van die vierde positivy-post was echt niet gepland. Ik ging er normaalgezien sowieso eentje doen, vooral omdat het de laatste was, maar deze week was echt degoutant druk. En jullie weten hoe slecht ik tegen drukke weken kan. Alle dagen en avonden zaten stampvol. Vol met heel leuke dingen, maar trop is te veel. En het onderwerp voor de boostyourpositivity van deze week was me-time, en de dingen die ik doe om te ontspannen. Ik kon zo’n post echt niet schrijven terwijl ik zelf een halve nervous breakdown aan het krijgen was. Maar nu ben ik er weer om, en gelukkig ziet de komende week er heel wat minder druk uit. En nu over tot de orde van de zaak, de zzzzamenvattende zzzzintuigen!

Gevoeld: Een mengeling van frustratie, moeheid, en blijdschap. Frustratie omdat ik met mijn domme kop mijn week veel te overvol had gepland, terwijl ik mijzelf goed genoeg ken om te weten dat ik daar niet tegen kan. De week begon al slecht. Ik moest op maandagavond naar de kinesist, en toen ik daar om 20u aankwam bleek dat ik er eigenlijk al om 19u had moeten zijn. De afspraak werd naar woensdag verplaatst, en laat woensdag nu net de enige avond zijn dat ik niets te doen had. De moeheid was een direct resultaat van mijn bomvolle agenda. En de blijdschap kwam er omdat ik in zo’n weken ook wel besef dat ik enorm veel lieve vrienden en familie heb waar ik mijn tijd mee kan doorbrengen. Een uitpuilende agenda is eigenlijk een luxeprobleem.

Geproefd: Ik denk dat ik alleen hiermee al een paar A4’tjes zou kunnen vullen. Jullie weten dat ik geen suiker meer eet. Ik heb maar één uitzondering: op restaurant en op vakantie mag ik eten wat ik wil. En deze week ging ik maar liefst vier keer op restaurant. WHOOPSIE DAISY! Dinsdagavond ging ik eten met collega-vriendinnen in een tapasbar. Ik maakte mij meteen de populairste van de hoop door te verkondigen dat iedereen mocht doen wat hij wou maar dat ik mijn tapas niet wou delen 🙂 Vos doesn’t share food. Op vrijdagavond ging ik met een vriend gewapend met een groupon-bon naar Tarbouch, een Libanees restaurant in Antwerpen. Het eten werd er geserveerd in een buffet, en all you can eat was de boodschap. Dat moet je mij geen twee keer zeggen.

En zo dus zo veel als je wil hé. En er was ook dessert! De hemel op aarde.

En zo dus zo veel als je wil hé. En er was ook dessert! De hemel op aarde.

Het eten was zo lekker dat we na twee uur schransen bijna naar buiten moesten kruipen. Ik wil er snel nog eens terug gaan, alleen al voor het interieur en de bediening. We moesten bij het begin nog even wachten tot onze tafel klaar was, en we werden aan een tafeltje gezet bij wat alleen maar The Godfather van Libanon kon zijn. We hadden toen ruim de tijd om de aankleding van de zaak te bestuderen, en we vielen van de ene verbazing in de andere. Op alle muren waren diverse taferelen geschilderd, en de 3D-effecten waren geweldig. Je moet er gewoon eens langsgaan om te weten wat ik bedoel.

Dit was nog maar een deel van het interieur. Ik bedoel maar.

Dit was nog maar een deel van het interieur. Ik bedoel maar.

Gisteravond aten we decadent veel op een kaas- en wijnavond van de Chiro. Is het mogelijk om kaas door je aders te voelen stromen? Want dan is dat momenteel bij mij het geval. En vanmiddag hebben we de zestigste verjaardag van mijn schoonmoeder gevierd in De Lindenhoeve in Merchtem. We vertrokken er pas toen de mensen voor de avondshift al begonnen binnen te stromen. Ik vrees dat mijn weegschaal morgen tot leven gaat komen om mij een paar kletsen in mijn gezicht te geven.

De Lindenhoeve staat bekend voor zijn heerlijke vleesgerechten. Net als ik bekend sta voor mijn ongelofelijke Photoshop-skills.

De Lindenhoeve staat bekend voor zijn heerlijke vleesgerechten. Net als ik bekend sta voor mijn ongelofelijke Photoshop-skills.

Geroken: Ik heb al het bovenstaande hopelijk wel wat gecompenseerd door mijn sportavonturen, want de afgelopen twee weken heb ik zo goed als elke dag een half uurtje mijn eigen zweet geroken. Twee weken geleden begon ik aan de 30-day-beginner-shred van Jillian Michaels. De dvd bestaat uit drie levels van oefeningen, en elk level moet je tien dagen doen. De oefeningen duren niet lang (een paar minuten opwarmen, 20 minuten alles geven en een paar minuten stretchen) maar zijn wel heel intensief. Ik dacht nooit dat ik dit zou zeggen, maar ik heb mij er echt al mee geamuseerd. Ik had de dvd zelfs vorig weekend meegenomen naar Nederland! Elke dag voel ik dat ik de oefeningen iets beter kan uitvoeren. Zo moet je bijvoorbeeld ook een paar keer pompen. De eerste paar keren zakte ik als een vod door mijn armen, maar de laatste keren lukte het mij wél. Ik heb mijn sportkleren en materiaal beneden naast de tv gelegd, en ik doe de oefeningen meteen als ik van het werk kom. Een half uurtje is zó voorbij, en ik voel dat het mij echt goed doet. Ik had de dvd gekocht op de Britse site van Amazon, maar ik zie dat hij daar niet meer te koop is. Je kan hem nog wel kopen op de Amerikaanse site, maar dan weet ik niet zeker of je hem wel hier kan afspelen.

Poes workin' on her fitness.

Poes workin’ on her fitness.

Gehoord: Knip knip knip. Het geluid van een schaar die lange lokken van mijn haar op de grond deed belanden. Gisteren ging ik even helemaal #yolo bij de kapper en liet ik mijn lange haar korter knippen. Het is nog altijd vrij lang, tot net over mijn schouders, maar als je weet dat mijn haar ooit tot aan mijn poep kwam is dit echt wel een aanpassing. Ik moet er nog een beetje aan wennen, maar het zal in elk geval wel gemakkelijker zijn om het te wassen en te onderhouden. En als ik er uiteindelijk toch niet blij mee ben, heb ik het geluk dat mijn haar heel snel groeit en ik dus gauw weer op rapunzel kan lijken.

Mijn lange paardenstaart is een kort wipstaartje geworden.

Mijn lange paardenstaart is een kort wipstaartje geworden.

Gezien: Donderdagavond had ik een date met mijn mama en de Backstreet Boys. In de cinema toonden ze eenmalig een documentaire over de BSB, met aansluitend een live-concert uit Londen dat ze via satelliet in de cinemazalen projecteerden. De zaal zat vol met vrouwen van mijn leeftijd. En hun moeders 🙂 De documentaire zelf was heel leuk, alleen een beetje te veel geween en geroep van Nick Carter. Nadien volgde dus een korte akoestische set vanuit The Dominion in Londen. Ook heel mooi, maar vooral een leuk concept. Het was cool om te beseffen dat er op hetzelfde moment in cinemazalen in heel Europa fans naar hetzelfde optreden zaten te kijken. De BSB zijn pure nostalgie, maar ik wil gerust ook toegeven dat ik hen nog altijd een ongelofelijk goeie live-groep vind, en dat ik regelmatig nog naar hun oude én nieuwe cd’s luister. Het enige waar ik mijn mening over heb moeten veranderen is over wie mijn favoriete BSB is. En sorry Nick, maar ik heb het niet zo voor al uw drama. AJ heeft u van de eerste plaats gestoten. Maak daar nu maar wat ruzie over.

Nu ga ik jullie laten, en ga ik naar een reünie met wat ik het meest gemist heb deze week: mijn zetel.

Geniet nog van de laatste uurtjes weekend! XO

Vijf geboden voor de moderne luie mens

Het is alweer week drie van de #boostyourpositivity-challenge. En ik kan na drie weken nog steeds het woord positivity niet typen zonder over mijn vingers te struikelen. Het weekthema is deze keer “day to day”, en dit is de opdracht:

“Hoe zorg jij ervoor dat alles blijft bollen? Heb jij trucjes die ervoor zorgen dat je nooit te laat komt, dat je ondanks je drukke leven toch twee keer per week in de fitness opduikt, dat jij altijd iets op tafel kunt toveren als er onverwacht vrienden langskomen, of een ander talent waarvan mensen denken: hoe doet die dat toch?”

Ik denk dat mensen bij mij nog nooit spontaan de zin “hoe doet die dat toch?” hebben gedacht. “Die moet dringend eens naar de kapper”, ja. Of eerder “die doet dat blouseje met die zebrastrepen wel héél graag aan hé.” Maar ik denk niet dat ik bekend sta als iemand die alles perfect onder controle heeft. Ik heb wel één eigenschap waar je mij meteen aan kan herkennen. Sommigen zouden het chill noemen. Anderen denken misschien eerder aan kalm. En echt grove mensen zouden zelfs het woord lui in de mond durven nemen. Pfoe. Ik noem het liever graag-in-rust. Ik heb graag tijd voor mijzelf en de dingen die ik graag doe. Véél tijd. Zeeën van tijd. En als er obstakels in de weg staan daarvan, kan ik erg inventief uit de hoek komen om ze te omzeilen of weg te werken.

Daarom kan ik wel een paar tips meegeven over hoe je, naast alle verplichtingen en een druk sociaal leven, toch nog tijd voor jezelf kan overhouden. Geboden, zeg maar. En ik zou mijzelf niet zijn als ik er geen heuse titel boven zette. Ik stel jullie voor…

DE VIJF VOSKOSMOS-CHILLAX-GEBODEN

Gij zult uw rekeningen meteen betalen. Dit geldt eigenlijk niet alleen voor rekeningen, maar eerder voor alle kleine administratieve taakjes die moeten gedaan worden. Komt er een brief om de meterstanden door te geven? Doe dat direct dezelfde dag, of ten laatste de dag nadien. Wacht niet tot de allerlaatste dag om je belastingen in orde te brengen. Als je een afspraak moet maken voor de jaarlijkse check-up van je hond/kat/chinchilla, leg die meteen vast. Laat zo’n dingen niet liggen, want ze zorgen niet voor agenda-overlast maar wél voor mentale onrust, en dat is minstens even erg. Kleine taakjes stapelen zich op, waardoor er een grote to-do-lijst in je hoofd ontstaat. Die lijst wordt na een tijdje alsmaar groter en groter, en dat kan verlammend beginnen werken. Je kent het wel, je moet een telefoontje doen en je blijft dat maar uitstellen waardoor dat na een paar weken een onoverkomelijk groots probleem lijkt. Af en toe zit je gewoon een kwartier naar je gsm te staren. Het begint je chillax-activiteiten te ondermijnen, want je kan je toch niet concentreren op de nieuwe aflevering van Holland’s Next Topmodel als je constant met dat telefoontje in je hoofd zit. En als je het dan uiteindelijk toch gedaan hebt, denk je: “Was het dat maar? Waarom heb ik dat in godsnaam niet weken geleden gedaan?” Ik ben niet perfect op dat vlak hoor, ik heb daar zelf ook veel last van. Maar daarom geef ik het ook mee als tip, want ik spreek uit ervaring als ik zeg dat het echt helpt om dingen meteen aan te pakken.

Gij zult onnozele dingen met elkaar combineren om tijd uit te sparen. Eentje dat ik op het werk ook toepas, en dat ik ook al als tip gaf in mijn post daarover. Het idee is simpel, en ik zal het toelichten met een paar voorbeeldjes. Stel, het is de mooiste tijd van het jaar en je moet naar de kelder om kerstverlichting te halen. De kelder is een koude donkere plek en je bent vrij zeker dat de geest van je vroegere buurvrouw er rondhangt. Je wil dus zo weinig mogelijk in die kelder zijn. Is het dan geen goed idee om snel eens na te denken over hoe je dat kelderbezoek zo snel en efficiënt mogelijk kan afhandelen? Staan er nog ergens lege glazen flessen of potten die mee naar beneden moeten? Het is bijna kerst, dus is het niet eens tijd om je kampeerspullen van de voorbije zomer in de kast in de kelder op te bergen? En als je er dan toch bent, breng dan die speciale servietten die je daar had gelegd terug mee naar boven voor het etentje van overmorgen. Ziezo, één kelderbezoek in plaats van vier! Nog een voorbeeldje: je bent in de keuken een saus aan het maken waar je elke drie minuten eens in moet roeren. Je kan dus niet in de zetel of in bad gaan hangen, want dan zou je er om de drie minuten terug uit moeten komen. Vooral met dat bad zou dat heel stom zijn. Je bent toch in de keuken, dus in plaats van in die saus te zitten staren kan je snel het kleine afwasje van gisteren doen. Belachelijk vanzelfsprekend, en waarschijnlijk ben je nu met je ogen aan het rollen, maar probeer het toch eens een paar weken.

Gij zult een weekmenu maken. Dit klinkt zo simpel, en komt waarschijnlijk in elke efficiëntie-blog voor, maar kan een wereld van verschil maken. Als je graag elke dag nadenkt over wat je ’s avonds wil maken, en dan ook elke dag naar de winkel moet gaan voor ingrediënten, laat je dan volledig gaan. Maar als je liever in de zetel ligt dan in de winkel te staan vloeken omdat je de verkeerde kassa hebt gekozen en omdat de ricotta wéér op is en die chichi-trut van achter je met haar kar tegen je schenen schuurt, neem dan deze raad van mij aan. In het weekend zet ik mij achter mijn laptop om te bloggen, en daarna maak ik mijn weekmenu. Ik hou daarbij rekening met wat ik ’s avonds te doen heb, wat Het Vriendje gepland heeft, en of we wel of niet warm kunnen eten op het werk. Daarna maak ik een menu voor de hele week, en een bijhorende boodschappenlijst. Ik ga één keer naar de winkel, en that’s it. We zijn niet enorm rigide met ons menu, af en toe verander ik al eens de volgorde van een paar dingen, of we gaan spontaan eens uit eten. En dat kan uiteraard geen kwaad. Maar ik heb wel een houvast en ik moet mijn hoofd er niet elke dag over breken.

Gij zult uw boodschappen online doen. Uiteraard is dit niet voor iedereen een optie. Niet iedereen heeft een afhaalpunt in de buurt, niet iedereen heeft een auto om veel boodschappen mee te gaan doen, niet iedereen heeft altijd toegang tot een computer. Maar als dat allemaal wél zo is, waag je dan eens aan de overstap naar het digitale shop-tijdperk. Voor ik stopte met suiker te eten, deed ik altijd elke maand de basisboodschappen online bij de Delhaize, en ging ik voor de andere dingen wekelijks naar de Aldi. De laatste weken heb ik dat niet kunnen doen, omdat ik de etiketten moest kunnen lezen om zo te leren welke producten suikerloos zijn. Nu ik hier iets meer bedreven in ben, sta ik bijna te popelen om weer via de site te bestellen. Er zijn alleen maar grote voordelen (je kan het om drie uur ’s nachts in je pyjama en met vettig haar doen, je koopt alleen wat je nodig hebt en hebt geen last van impulsaankopen, er is een duidelijk overzicht van de promoties waardoor je kan besparen, er zijn vaak online acties) en maar een paar kleine nadelen (je kan niet kijken naar de versheid en houdbaarheidsdatum van verse producten, en de voorziene parkeerplaatsen bij de afhaalpunten zijn bijna altijd ingenomen door gewone shoppers waardoor je irrationele allesverblindende woedeaanvallen kan krijgen).

Gij zult heel af en toe eens zeggen: “Kust mijn kloten.” Er staat nog een afwas van een hele week, de kat heeft op het behang gerocheld en je ging een volledig verse lasagna met vierentwintigduizend ingrediënten maken. Maar je voelt je niet in je haak, en je voelt dat je écht nood hebt aan een avondje lezen/puzzelen/voor je uit staren. Laat die afwas dan staan, en bestel een pizza. Check of je kat niet echt ziek is, en kuis gewoon snel haar vuiligheid op. De wereld zal niet vergaan als je morgen pas afwast, lekker kookt en je behang herschildert. Soms wordt alles gewoon te veel, en dan moet je op de rem gaan staan. Gun jezelf die ene avond, en begin morgen weer met goede moed. Zorg er wel voor dat dit niet elke avond gebeurt. Als je na een week geen bestek meer hebt, 5 kilo bent bijgekomen en de buren hebben de dierenbescherming gebeld, dan heb je je te hard laten gaan.

En met deze geboden stuur ik jullie de rest van de week en het leven in. Dit weekend ga ik zélf chillaxen in Nederland dus zondag komt er geen ZZ. Voor de mensen die vakantie hebben: geniet ervan. En voor de mensen die moeten werken: MORGEN AL VRIJDAG, BIJNA WEEKEND, ALLES KAPOT, DANSEN DANSEN.

XO

Zamenvattende Zondag, part XLIII

Dag homies! Het is zondag, late namiddag, en dan weten jullie waar ik te vinden ben. Aan mijn bureautje, met een muziekje en het geprrrr van de kat op de achtergrond. En vandaag komt daar ook nog gesnurk bij, want Het Vriendje ligt in de zetel te slapen. De perfecte setting om mijn week zamen te vatten dus. Omdat ik vorige zondag een specialleke deed, zal ik het vandaag over de voorbije twee weken hebben. En dat allemaal voor de prijs van één blogpost. Daar kunt ge niet voor sukkelen hé.

Gehoord: Onze visarekening die kreetjes van angst uitsloeg. Ik heb de fitness-dvd waar ik een paar weken geleden over sprak gekocht op Amazon, en uiteraard heb ik nog een paar andere dingen gekocht die ik niet nodig heb. Het begon nochtans onschuldig en vol logica. Ik wou niet alléén die dvd kopen, omdat ik het zo zonde vind om verzendkosten uit het buitenland te betalen voor maar één ding. Dus keek ik op mijn verlangslijstjes van Bol.com, en zocht ik uit wat op Amazon goedkoper was dan op Bol. Zo kon ik mijn verzendkosten drukken én nog wat winst maken ook! Ik ontdekte dat het nieuwe boek van Miranda Hart op Bol 29 euro kost, en op Amazon maar 13. Hupsa, het mandje in. Maar toen zag ik dat het boek van Miranda ook ging over de afleveringen van seizoen 3, en dat had ik nog niet op dvd. En het kostte uiteindelijk ook maar 13 euro. Jepla, ook mijn mandje in. En Amazon, als de geniale snoodaards die ze zijn, had door dat ik Miranda best wel leuk vind, en stelde mij op basis daarvan nog een dvd voor. Een fitness-dvd. Van Miranda. Voor maar 5 pond!! Het zou een hoofdzonde geweest zijn om dat niet in mijn mandje te gooien. Dus uiteindelijk heeft mijn oorspronkelijke dvd ervoor gezorgd dat Miranda Hart weer wat rijker is. En weten jullie wat het ergst is? Ik heb ergens verkeerd op geklikt, waardoor ik het boek waar alles mee begon niet eens besteld heb. Dat is dus voor een volgende keer.

Danku Decathlon.

Danku Decathlon.

En de Decathlon heeft ook nog wat geld op hun bankrekening gekregen, want wat is een fitness-dvd zonder het juiste materiaal? En ja, dat zijn gewichtjes van 500 gram. En ja, dat zijn de lichtste die er zijn. EN DAN? Normaalgezien ging ik vorige week maandag starten, maar toen was de dvd nog niet gearriveerd. Dus morgen is D-day. Ik heb met mijzelf afgesproken dat ik de oefeningen elke dag moet doen, behalve op dagen waarop ik al naar de zumba of de fitness ga. Ik ben eens benieuwd, jullie moeten voor mij duimen dat ik niet meteen van dag 1 al kreupel op de vloer lig.

Gezien: Vorig weekend keken we op zaterdagavond naar Gone Baby Gone, een supergoeie film met Casey Affleck in de hoofdrol. Het verhaal gaat over de verdwijningszaak van een klein meisje, en zit vol onverwachte plotwendingen. Ik was heel moe, en de laatste maanden val ik vaak in slaap tijdens films, omdat ik blijkbaar niet 27 maar 87 ben. Maar deze bleef mij boeien van begin tot einde, zeker een aanrader. Op tv keek ik naar het nieuwe seizoen van Komen Eten, waarbij Herman “Marcske” Verbruggen de nieuwe commentaarstem is. De twee eerste afleveringen vond ik het nog heel erg wennen, en ergerde ik mij aan zijn overdreven enthousiasme en intonatie. Iemand op Twitter zei dat het leek alsof hij Bumba aan het inspreken was, en dat was wel een goeie omschrijving. Maar na een paar afleveringen ben ik er al helemaal aan gewend, en vind ik hem zelfs best ok. Hoewel niets of niemand ooit Peter Van Asbroeck zal kunnen vervangen. #neverforget

Geroken: Heerlijke geuren uit de oven. Weten jullie nog dat ik een paar weken geleden suikerloze broodjes probeerde te bakken, en dat die grandioos mislukt waren? Ik heb het deze week opnieuw geprobeerd, en nu lukten ze wél. Laat maar weten als jullie het recept willen, dan typ ik het eens uit voor een van de volgende weken.

Boven de mislukkingen, onder de gelukte versies.

Boven de mislukkingen, onder de gelukte versies.

Gevoeld: De laatste weken overheersen twee emoties: gemotiveerd, en moe. Ik ben deze week aan mijn nieuwe job begonnen, en ik ben er best blij mee. Ik heb nu eindelijk (hoe dramatisch het ook klinkt) een goede reden om ’s morgens op te staan. De maanden voordien voelde ik mij vaak nutteloos, omdat ik naar het werk ging om daar dan 8 uur niets te gaan doen. Niet omdat ik het zelf wou, maar omdat er gewoon geen werk was. Ik ben secretaresse, en als je geen baas hebt ís er gewoon geen werk. Als de wekker ’s morgens afging bleef ik soms nog een uur liggen, omdat ik zo opkeek tegen nog een dag vol verveling en onzekerheid. En ik werd op mijn werk toch niet echt gemist, dus waarom zou ik dan op tijd vertrekken? Vroeger snapte ik niet goed hoe mensen een bore-out kunnen krijgen, maar daar heb ik nu veel meer begrip voor. Nu voel ik mij eindelijk weer nuttig. Het gevolg is natuurlijk ook wel dat ik het de laatste dagen veel drukker heb, en dat ik aan het eind van de dag echt doodop ben. Maar dat zal hopelijk wel wennen. Ik ben liever moe van nuttig en leuk werk dan moe uit verveling. En om mijzelf te motiveren, heb ik voor mijn werk een nieuw schriftje gepimpt. Sylvester Stallone en een motiverende egel moedigen mij elke dag weer aan 🙂

Let's do this shit indeed.

Let’s do this shit indeed.

Geproefd: Het zou een mirakel zijn als ik morgenvroeg op de weegschaal zie dat ik vermagerd ben. Ik heb mij helemaal niet terug op de suiker gestort, integendeel. Ik hou mijn suikerloos bestaan nog altijd goed vol, ik voel dat het intussen een gewoonte is geworden waar ik elke dag beter en beter mee kan leven. Maar dat betekent niet dat ik niet meer eet, en deze week heb ik serieus overdreven. Op vrijdagavond ging ik eten bij de Oreo-vriendin. Zij en haar vriend eten door de week ook zonder suiker, dus zij vond het niet lastig om zich aan te passen aan mijn nieuwe “dieet”. Ze maakte zelf (heldin!) suikerloos pizzadeeg, en we lieten ons volledig gaan bij het beleggen ervan. We speelden met ons drie bijna vier pizza’s binnen, oeps. Ik heb gegeten tot ik echt niet meer kon.

Argh.

Argh.

Op zaterdag ging ik ’s middags bij een vriend eten, en hij had (naast een volledige lunch met omelet, groenten en brood) heel lekkere kaas in huis gehaald. Onder het motto “alles moet op want in de frigo stinkt dat te hard” aten we de twee grote stukken bijna volledig op. Daarna werden we verwacht bij het verjaardagsfeestje van het dochtertje van vrienden. Er stonden pannenkoeken op het menu, en ze hadden speciaal voor mij havermoutpannenkoeken gemaakt. Ik at er drie, én een grote portie fruitsla. Vanmiddag at ik mij bijna een ongeluk aan varkenshaasje en witloof bij mijn schoonouders, en deze namiddag vonden we het een goed idee om met ons tweetjes een volledige camembert uit de oven te verorberen. Gewoon, voor de lol. Dus vanaf morgen moet ik mijzelf terug een beetje intomen. O, en voor de mensen die ook proberen te letten op de suiker heb ik een goeie tip; de rijstmelk met vanille van Lima. Geen suiker, maar wel heel lekker! Nog een suikerloze aanrader is Chillbox in Brussel, waar je heerlijke froyo zonder suiker kan kopen. Ik speel met het idee om een speciaal rubriekje of aparte pagina te maken voor tips als deze, laat maar weten of jullie dat interessant zouden vinden.

Heerlijk bij muesli vandenaldi (die wonder boven wonder ook suikerloos is).

Heerlijk bij muesli vandenaldi (die wonder boven wonder ook suikerloos is).

Nog een boodschap van algemeen nut: volgende week ga ik met Het Vriendje op chill-weekend, dus dan komt er geen ZZ. Ik zal het de week nadien wel proberen goedmaken 🙂

Geniet nog van de laatste uren van het weekend! XO